Przedstawiciel Thermomix Uzbornia — prezentacja u Ciebie w domu

Bochnia kojarzy się z solą i słusznie. Ale na zachodnim stoku Uzborni przez blisko sto lat wydobywano coś innego: gips. Kamieniołom i fabryka działały od lat trzydziestych dziewiętnastego wieku do lat dwudziestych dwudziestego, a produkowano tu pięć różnych odmian — rolniczą, budowlaną i między innymi chirurgiczną, czyli tę, z której robi się opatrunki usztywniające.

W tysiąc osiemset osiemdziesiątym siódmym roku gips z Uzborni dostał wyróżnienie na wystawie przemysłowej w Krakowie. Szczyt produkcji przypadł na lata siedemdziesiąte dziewiętnastego wieku, a zamknięto zakład pół wieku później, kiedy przestał się opłacać.

Ślad został w dwóch miejscach. W terenie: w południowej i zachodniej części wzgórza do dziś widać zagłębienia po wyrobiskach. I w adresach: przez osiedle biegnie ulica Gipsowa, która nie wzięła nazwy znikąd.

Nazwa samego wzgórza jest za to zagadką, której nikt nie rozwiązał. W starych dokumentach pojawiają się formy Huzbornia, Uzwornia i Rozbornia; jedni wywodzą ją od nazwiska właściciela działek, inni od zbójeckiej reputacji tego miejsca. W tysiąc sześćset osiemdziesiątym czwartym roku mieszkańcy Bochni uważali osadę na Uzborni za miejsce hańbiące — stała tu wtedy szubienica.

Uzbornia to wzgórze o wysokości dwustu czterdziestu pięciu metrów nad poziomem morza, na południowym skraju miasta. Dojeżdża się pod górę i to jest jedyna niedogodność, jaką tu widzę — dla mnie żadna, bo i tak przyjeżdżam samochodem z całym sprzętem.

Przy wjeździe od ulicy Uzbornia, obok parku, jest bezpłatny parking. Dojazd prowadzi ulicą Dąbrowskiego, a potem w lewo. Strefy płatnego parkowania tu nie ma, więc pod większość adresów po prostu się podjeżdża.

W środku osiedla stoi Park Rodzinny Uzbornia, oddany pod koniec dwa tysiące trzynastego roku za ponad osiem milionów złotych, w większości z pieniędzy wojewódzkich. Jest w nim wieża widokowa z zegarem słonecznym, amfiteatr, boiska, skatepark, siłownia zewnętrzna, staw, górka saneczkowa i duży drewniany plac zabaw. Dolną część lasku zostawiono niemal nietkniętą.

Wspominam o tym z jednego praktycznego powodu: jeśli umawiamy się w weekend, a masz dzieci, park jest sto metrów dalej i spotkanie da się ułożyć tak, żeby wszystkim to pasowało.