Przedstawiciel Thermomix Margonin – prezentacja u Ciebie w kuchni

W wykazie ewidencyjnym gminy Margonin są dwadzieścia cztery miejscowości — liczę z tego wykazu, bo GUS podaje inną liczbę. Siedem z nich nosi imię człowieka. Pięć to imiona kobiece: Ofelia, Tereska, Klaudia, Karolinka i Klotyldzin. Dwie pozostałe pochodzą od imion męskich.

A rzecz najciekawsza jest w trzech z tych pięciu. Ofelia, Klaudia i Tereska zachowują imię bez żadnej przeróbki. To nie „Ofelin” ani „Klaudiowo” — to samo imię, postawione na mapie i zostawione tam, jak stało. Od kogo pochodzą, nie wiem; źródła tego nie podają i nie zamierzam zgadywać.

Piszę o tym, bo z przepisami w domach dzieje się dokładnie to samo i ma to całkiem praktyczny skutek.

„Sałatka od Marysi.” „Ciasto Bogusi.” „Zupa taka jak u cioci Hani.” Te nazwy trzymają się w rodzinie przez pokolenia. A „sałatka z selerem i jabłkiem” nie trzyma się nigdzie — nikt nigdy nie poprosi o nią po nazwie, bo nazwa jest opisem, a opisów się nie pamięta.

Imię działa, bo niesie ze sobą historię: kto to przywiózł, przy jakiej okazji, u kogo się to jadło pierwszy raz. Opis nie niesie nic, więc trzeba go za każdym razem odczytać od nowa.

Dopowiem, bo to leży blisko: pisałam już gdzie indziej o kierunku nazywania — o tym, czy nazwa idzie od miejsca do ludzi, czy odwrotnie. Tu nie chodzi o kierunek, tylko o skutek: co imię postawione zamiast opisu robi z pamięcią.

Ruch jest jeden i zajmuje pięć sekund. Kiedy zapisujecie przepis, dopiszcie, od kogo jest. Jedno słowo — a to ono zdecyduje, czy ktokolwiek po ten przepis kiedyś sięgnie.

Uczciwie o drugiej stronie, bo imię nie zastępuje opisu. Jeśli w domu są trzy sałatki od trzech różnych osób i wszystkie nazywają się „od kogoś”, wraca dokładnie ten sam problem co przy opisach — trzeba dopisać jeszcze, co w nich jest. Najlepiej działa jedno i drugie: imię jako nazwa, opis jako drugi wiersz.

I uczciwie o sprzęcie. Thermomix nie nazywa niczego niczyim imieniem i nie przechowuje rodzinnej pamięci. To robi się na kartce albo w telefonie, całkiem niezależnie od tego, w czym się gotuje — i to jest jedna z niewielu rzeczy w kuchni, których żaden sprzęt nie załatwi.

Zadzwoń albo napisz SMS. Możesz też zostawić kontakt w formularzu i wskazać porę oddzwonienia.

Powiedz przy umawianiu, czy jest u Was danie nazwane po kimś z rodziny. Jeśli tak, chętnie je zrobimy na prezentacji.

Do całego miasta i do wszystkich jedenastu sołectw w gminie. Nazywają się: Adolfowo, Kowalewo, Lipiny, Margońska Wieś, Młynary, Próchnowo, Radwanki, Studźce, Sułaszewo, Sypniewo i Zbyszewice. Dojeżdżam też do pozostałych miejscowości, w tym do Ofelii, Tereski, Klaudii, Karolinki i Klotyldzina. Wszędzie bez dopłaty.

Dwie uwagi. Językowa: mówi się „do Margonina” i „w Margoninie”, a przymiotnik brzmi „margoński” — nie „margoniński”, choć ta druga forma sama się ciśnie przez analogię do odmiany rzeczownika. I praktyczna: w gminie jest sołectwo Margońska Wieś, czyli osobna miejscowość, a także wieś Karolinka, której nazwa łudząco przypomina Karolinki z gminy Miejska Górka — przy adresie warto podać gminę.