Przedstawiciel Thermomix Dobiegniew – prezentacja u Ciebie w kuchni

W Dobiegniewie stoi klasycystyczny spichlerz z pierwszej połowy XIX wieku. To budynek o jednym zadaniu: utrzymać ziarno suchym, chłodnym i zdatnym do użycia przez cały rok, do następnych żniw. Miasto żyło z rolnictwa, sukiennictwa i handlu — leżało na szlaku ze Szczecina przez Drezdenko do Poznania, a tutejsi kupcy byli zwolnieni z polskiego cła granicznego aż do 1660 roku. Suchy zapas był tu więc czymś, o czym myślano zawodowo.

Dziś prawie nikt o nim nie myśli, bo panuje przekonanie, że „suche się nie psuje”. Psuje się — tylko inaczej i wolniej, i prawie zawsze po cichu.

Psuje się przede wszystkim tłuszcz. Zasada jest prosta: im więcej tłuszczu w produkcie, tym krócej wytrzyma. Mąki pełnoziarniste, płatki owsiane, orzechy, siemię, mak, pestki — te rzeczy jełczeją najszybciej. Biały ryż, biała mąka, cukier, sól i kasze drobne wytrzymują najdłużej.

Poznaje się to po zapachu, nie po dacie na opakowaniu. Zjełczały tłuszcz pachnie trochę jak stara kredka świecowa, trochę jak farba olejna — i ten zapach przechodzi na całe danie. Najczęstszy scenariusz wygląda tak: ciasto z orzechami wychodzi „jakieś dziwne”, obwinia się przepis, a winne były orzechy stojące w otwartej torebce od półtora roku.

Osobna sprawa to strączki. Fasola, ciecierzyca i groch się nie psują — one twardnieją. Stara fasola gotuje się dwa razy dłużej i potrafi zostać niedogotowana mimo wszystko. Jeśli więc kiedyś fasola „nie chciała zmięknąć”, to bardzo prawdopodobnie nie był błąd w kuchni, tylko wiek składnika.

Wrogów jest czterech i zawsze tych samych: wilgoć, ciepło, światło i powietrze. Dlatego dwa najpopularniejsze miejsca na produkty sypkie są jednocześnie najgorsze — szafka nad piekarnikiem i parapet. Jedno daje ciepło, drugie światło.

Praktycznie wychodzi z tego kilka rzeczy. Słoiki albo pojemniki zamiast otwartych torebek zwiniętych gumką. Najchłodniejsza i najciemniejsza szafka w kuchni, a nie ta najwygodniejsza. Orzechy i mąki pełnoziarniste — do lodówki albo zamrażarki, bo one zyskują na tym najwięcej.

Warto też podpisywać opakowania datą zakupu, a nie tylko patrzeć na datę przydatności. To pierwsza data mówi rzecz, która naprawdę ma znaczenie: jak długo produkt stoi już otwarty.

I jedna uwaga o kupowaniu na zapas. Duże opakowania opłacają się przy produktach trwałych — ryżu, cukrze, makaronie, kaszy. Przy orzechach, siemieniu i mąkach pełnoziarnistych zwykle się nie opłacają, bo oszczędność jest mniejsza niż to, co się potem wyrzuca.

Przegląd szafki raz na jakiś czas jest po prostu tańszy niż jedno wyrzucone ciasto, do którego poszła zjełczała mąka. Nie chodzi o wielkie porządki, tylko o powąchanie kilku rzeczy.

Teraz uczciwie o sprzęcie. Thermomix nie sprawi, że stary produkt będzie dobry, i nie wykryje, że coś zjełczało. To zostaje w nosie gotującego.

Robi natomiast dwie rzeczy, które przy suchym zapasie mają znaczenie. Po pierwsze miele — więc zamiast trzymać mąkę pełnoziarnistą, która psuje się szybko, można trzymać ziarno, które psuje się wolno, i mleć na bieżąco. Po drugie radzi sobie z długim gotowaniem twardych strączków bez stania przy garnku, a to jest właśnie ten przypadek, w którym cierpliwość bywa potrzebna nie z przepisu, tylko z wieku fasoli.

Zadzwoń albo napisz SMS. Możesz też zostawić kontakt w formularzu i wskazać porę oddzwonienia.

Jeśli macie w szafce worek ziarna albo mąki, o który nie wiecie, co zrobić — powiedzcie przy umawianiu. Chętnie użyję go na prezentacji.

Do całego miasta i do wsi w gminie — Mierzęcina, Osieka, Ostrowitego, Radęcina, Starego Osieczna, Głuska, Słonowa, Wołogoszczy i pozostałych. Dojazd jest wszędzie bezpłatny.

Przy umawianiu wystarczy podać miejscowość, ulicę i numer domu.