Przedstawiciel Thermomix Drezdenko – prezentacja u Ciebie w kuchni

Gmina Drezdenko układa się w trzy równoległe pasy: na północy Puszcza Drawska, pośrodku Noteć otoczona łąkami i polami, na południu Puszcza Notecka. Lasy zajmują tu sześćdziesiąt pięć procent powierzchni, a środkowy pas — ten zielony i płaski — jest tym, z którego pochodzi jedzenie. Napiszę więc o warzywach, które w kuchni sprawiają najwięcej kłopotu przez jedną jedyną rzecz.

Szpinak, botwina, jarmuż, boćwina, młoda kapusta — to osobna kategoria i rządzi się osobną zasadą. One się kurczą. Drastycznie, natychmiast i zawsze.

To jest, moim zdaniem, główny powód, dla którego wiele osób ich w ogóle nie gotuje. Kupuje się jedną torebkę szpinaku, wrzuca do garnka i po chwili patrzy na dwie łyżki zieleni na dnie. Wniosek nasuwa się sam: nieopłacalne, nie warto, nie dla mnie.

Wniosek jest jednak błędny, a rozwiązanie banalne: kupować znacznie więcej, niż podpowiada rozsądek. Góra liści w koszyku wygląda absurdalnie i to jest właśnie prawidłowa ilość. Przy liściach trzeba się po prostu przestawić.

Dlaczego tak się dzieje? Bo liść to głównie woda trzymana w strukturze, która pod wpływem ciepła puszcza. Nic się nie psuje i nikt niczego nie zrobił źle — to zwykła fizyka i żaden przepis tego nie zmieni.

Ważniejsze jest, co zrobić z tą wodą, bo ona nie znika. Można ją odparować i zostawić same liście, można wykorzystać jako płyn w daniu. Najgorsza jest droga pośrednia: zatrzymanie się w połowie, po którym danie jest wodniste i rozmyte.

Druga rzecz: liście dzielą się na miękkie i twarde, a różnica jest ogromna. Szpinak potrzebuje dosłownie chwili — dłużej gotowany rozpada się w nicość. Jarmuż i boćwina potrzebują dużo więcej czasu i są wtedy znakomite. Wrzucenie ich razem do jednego garnka kończy się źle dla obu.

Łodygi to osobna sprawa i szkoda je wyrzucać. Gotują się dłużej niż liście, więc wystarczy dodać je wcześniej, a liście dorzucić na końcu — mają wtedy przyjemną, chrupiącą strukturę i całkiem inny smak niż liść.

I rzecz, o której trzeba powiedzieć wprost: przy liściach tłuszcz i kwas nie są dodatkiem, tylko warunkiem. Bez masła albo oliwy i bez czegoś kwaśnego liście są po prostu nijakie. To nie jest kwestia gustu ani wprawy — taki jest charakter tych warzyw i tak przyrządza się je we wszystkich kuchniach świata.

Jeśli zdarzy się nadmiar, bo akurat wszystko obrodziło, liście świetnie znoszą zblendowanie. W zupie i w sosie znikają zupełnie, a zostaje po nich kolor i smak — to najlepszy sposób na dużą ilość zieleni w domu, w którym nie wszyscy za nią przepadają.

Teraz uczciwie o sprzęcie. Thermomix nie umyje liści i nie oberwie ich z łodyg, a przy tych warzywach to jest właśnie najbardziej żmudna część roboty. Miska zimnej wody i Twoje ręce — nic tego nie zastąpi.

Robi natomiast dwie rzeczy, które przy liściach mają znaczenie. Gotuje na parze, więc liście nie leżą w wodzie i nie oddają jej wszystkiego. I miksuje na gorąco, w tym samym naczyniu, w którym gotowały — zupa z liści powstaje więc od początku do końca w jednym garnku, bez przelewania gorącej zieleni do blendera i z powrotem.

Zadzwoń albo napisz SMS. Możesz też zostawić kontakt w formularzu i wskazać porę oddzwonienia.

Powiedzcie przy umawianiu, czy ktoś w domu nie przepada za warzywami. Wtedy pokażę zupy, w których warzywa są wyczuwalne smakiem, a nie widokiem.

Do całego miasta i do wszystkich dwudziestu siedmiu sołectw. Dojazd jest wszędzie bezpłatny.

Przy umawianiu wystarczy podać miejscowość i ulicę albo numer domu.