Przedstawiciel Thermomix Kietrz – prezentacja u Ciebie w kuchni

W gminie Kietrz działa jedno z największych gospodarstw rolnych w Polsce: około ośmiu i pół tysiąca hektarów, blisko dziesięć tysięcy sztuk bydła, w tym prawie trzy tysiące osiemset krów mlecznych. Codziennie schodzi z nich około stu trzydziestu tysięcy litrów mleka. To jest miasto, w którym o nabiale nikomu nie trzeba opowiadać — więc opowiem o czymś węższym i konkretniejszym.

O ubijaniu śmietany. Bo to jest jedna z bardzo niewielu czynności, w których to urządzenie jest jednocześnie szybsze od miksera i bardziej ryzykowne.

Szybsze — bo śmietana ubija się w kilkadziesiąt sekund, w naczyniu, które i tak macie na blacie, bez wyciągania końcówek i bez chlapania po ścianach.

Ryzykowne — bo o kilkanaście sekund za długo i zamiast bitej śmietany macie masło. Tłuszcz się wytrąca, masa rozdziela się na grudki i maślankę, i tego się nie cofa. Nie da się tego uratować dosypaniem cukru ani dolaniem świeżej śmietany. Cała porcja idzie na inny użytek.

Dlatego przy tej jednej czynności trzeba zrobić coś, czego całe to urządzenie ma nie wymagać: stanąć i patrzeć. Nie odchodzić do telefonu, nie wychodzić do drugiego pokoju. Pół minuty uwagi.

Trzy rzeczy decydują o tym, czy w ogóle się uda.

Temperatura. Śmietana musi być naprawdę zimna, prosto z lodówki. Ciepła nie ubije się wcale, choćbyście mieszali kwadrans. I uwaga na pułapkę, w którą wpada mnóstwo osób: naczynie po gorącej zupie jest ciepłe, nawet jeśli wygląda na umyte i suche. Trzeba je wcześniej wystudzić albo schłodzić.

Ilość. Przy zbyt małej porcji ostrza po prostu nie sięgają śmietany — rozjeżdża się po ściankach i nic się nie dzieje. Do jednej kawy nie warto tego uruchamiać.

Zawartość tłuszczu. Śmietana o niskiej zawartości tłuszczu nie ubije się w żadnym urządzeniu na świecie, bo nie ma z czego zbudować piany. To nie jest wina sprzętu.

I jedno zdanie, którego nie ominę: jeżeli macie mleko albo śmietanę prosto od krowy, nie doradzę Wam, co wolno z nimi zrobić, a czego nie. To jest bezpieczeństwo żywności, a nie sprzęt kuchenny — piszę o tym szerzej przy innym mieście i tam też odmawiam.

Zadzwoń albo napisz SMS. Możesz też zostawić kontakt w formularzu i wskazać porę oddzwonienia.

Na spotkaniu pokażę ubijanie od początku do końca i wyraźnie powiem, w którym momencie trzeba przerwać. To jest cała nauka i zajmuje pół minuty.

Do całego miasta i do sołectw gminy — bez dopłaty za dojazd.

Miasto nie publikuje wykazu osiedli, więc nie będę wymyślać nazw; przy umawianiu wystarczy podać ulicę albo miejscowość.