Przedstawiciel Thermomix Krajenka – prezentacja u Ciebie w kuchni

Pierwszy młyn na Głomi odnotowano w Krajence w 1534 roku. Ten, który stoi do dziś, pochodzi z 1877. W 1910 roku go zelektryfikowano — i właśnie dlatego jeszcze stoi. Źródło opisuje go jako jeden z niewielu czynnych dziewiętnastowiecznych zabytków techniki w Wielkopolsce; to, że jest czynny, podaję za tym źródłem, bo sama tego nie sprawdzałam.

Warto zobaczyć, co się tu właściwie stało. Ten młyn nie przetrwał dlatego, że ktoś go otoczył opieką i przestał używać. Przetrwał dlatego, że nie przestał pracować — i dlatego, że pozwolono go przerobić, kiedy zmieniła się technika. Gdyby go w 1910 roku zostawiono w spokoju „w oryginalnym stanie”, prawdopodobnie by go dziś nie było.

Piszę o tym, bo w kuchniach mam do czynienia z odwrotnością tej zasady i to jest najczęstsza rzecz, jaką widzę w cudzych szafkach.

Najlepszy serwis stoi w kredensie i wychodzi dwa razy w roku. Najlepszy nóż leży w pudełku, bo „szkoda go”. Naczynie od teściowej jest za ładne na zwykły wtorek. Dobra patelnia czeka na moment, kiedy przyjdą goście. A używa się codziennie tego, co gorsze — i to gorsze się zużywa, a to najlepsze stoi i po prostu się starzeje.

Dopowiem, bo to leży blisko: pisałam już gdzie indziej o ocalałej części budowli, której przypisano najmniejszą możliwą funkcję. Tu jest odwrotnie — ten obiekt zachował swoją własną funkcję i właśnie to go uratowało.

Ruch jest jeden i jest przyjemny. Wyjmijcie jedną taką rzecz i zacznijcie jej używać w zwykły dzień. Nie na święta, nie przy gościach. We wtorek, do zupy.

Uczciwie o drugiej stronie, bo nie każda rzecz stojąca ma być używana. Część trzyma się nie dla używania, tylko dla pamięci — i to jest całkowicie dobry powód, którego nie zamierzam podważać. Rozróżnik jest jeden i łatwy: czy ta rzecz jest pamiątką, czy tylko odkładana „na kiedyś”. Pamiątkę zostawcie. „Na kiedyś” wyjmijcie.

I uczciwie o sprzęcie, bo to mnie dotyczy bezpośrednio. Urządzenie kupione i stojące nieużywane jest najdroższą rzeczą, jaka może stać w kuchni — i widziałam takie przypadki. Zabezpieczenie jest banalne: postawić je na blacie i nie chować do szafki. Sprzęt, który trzeba wyjąć, rozłożyć i podłączyć, używany jest o połowę rzadziej niż ten, który stoi gotowy. Jeśli nie ma na niego miejsca na blacie, to jest realny argument przeciwko zakupowi i wolę o nim powiedzieć przed, nie po.

Zadzwoń albo napisz SMS. Możesz też zostawić kontakt w formularzu i wskazać porę oddzwonienia.

Powiedz przy umawianiu, ile macie wolnego blatu. Pytam serio — to jedno z pytań, które najbardziej wpływa na to, czy urządzenie będzie używane.

Do całego miasta i do wszystkich wsi w gminie: Skórki, Głubczyna, Podróżnej, Paruszki, Czajcza, Śmiardowa Krajeńskiego, Żeleźnicy, Augustowa, Barankowa, Dolnika, Leśnika, Maryńca, Pogórza, Tarnówczyna, Wąsoszek, Łońska i Krajenki-Wybudowania. Wszędzie bez dopłaty.

Dwie uwagi. Językowa: mówi się „do Krajenki” i „w Krajence” — w miejscowniku „k” przechodzi w „c”. Przymiotnika „krajeński” świadomie o samym mieście nie używam, bo jest to przede wszystkim przymiotnik od regionu Krajna i bywa dwuznaczny; forma „krajenecki” jest po prostu błędna. I praktyczna: Krajenka to miasto, a Krajna to region — to dwie różne rzeczy, choć nazwy są podobne.