Przedstawiciel Thermomix Łęknica – prezentacja u Ciebie w kuchni

Pod Łęknicą, w miejscu dawnej kopalni Babina, która działała w latach 1921–1973, zostało po wyrobiskach ponad sto zbiorników wodnych o łącznej powierzchni około stu pięćdziesięciu hektarów. Ich woda jest kwaśna — to efekt rozkładu pirytu — i jest w niej żelazo, mangan, siarczany i cała reszta pierwiastków, które nadają tym jeziorkom nietypowe barwy. Ryby w nich nie żyją. Trudno o lepszy pretekst, żeby napisać o kwasie, bo w kuchni jest to smak najbardziej niedoceniany ze wszystkich.

Sól dosypujemy odruchowo. Kwasu — prawie nigdy. A prawda jest taka, że kiedy mówimy „daniu czegoś brakuje”, bardzo często brakuje właśnie kwasu, nie soli. Warto to sprawdzić, zanim dosoli się po raz trzeci, bo przesolone danie trudno uratować, a kilka kropel soku z cytryny kosztuje nic.

Co kwas robi? Cztery rzeczy naraz. Podbija pozostałe smaki, tak jak sól, tylko inaczej. Przecina tłuszcz, więc ciężkie danie przestaje kleić się w ustach. Odświeża potrawę mdłą i płaską. I równoważy słodycz — dlatego w sosach pomidorowych z cukrem i w wielu deserach kwas jest obowiązkowy.

Źródła kwasu nie są wymienne, i to jest rzecz, o której warto pamiętać przy przepisach. Ocet jest ostry i właściwie płaski — wnosi kwas i nic poza tym. Cytryna jest świeża i aromatyczna, bo do kwasu dokłada zapach. Kwaśna śmietana i jogurt są łagodne i kremowe, kwas rozkłada się w nich na całe danie. A pomidor i kiszonka wnoszą kwas razem ze swoim własnym, wyraźnym smakiem — i dlatego nie da się ich podmienić na ocet bez zmiany charakteru potrawy.

Moment dodania bywa ważniejszy niż ilość. Sok z cytryny dodaje się na samym końcu, bo jego aromat ulatuje przy gotowaniu — cytryna wrzucona na początku zostawia po sobie tylko kwas, bez zapachu. Ocet może iść wcześniej, bo nie ma czego stracić. A kwaśny nabiał dodaje się do dania, które już przestało wrzeć, żeby się nie zwarzył.

Jest też rzecz, która psuje więcej obiadów, niż się wydaje: kwas spowalnia mięknięcie. Fasola, ciecierzyca i groch w kwaśnym płynie potrafią zostać twarde bardzo długo. Dlatego pomidory, ocet i wino dodaje się do nich dopiero wtedy, gdy są już miękkie — a nie na początku, razem z resztą. Kto raz gotował fasolę w sosie pomidorowym od pierwszej minuty, wie, o czym mówię.

Drobna, ale przydatna rzecz: kwas zatrzymuje ciemnienie. Pokrojone jabłka, seler, karczochy i awokado skropione sokiem z cytryny zostają jasne. To jedyny sposób, który naprawdę działa, i kosztuje pół minuty.

Przy doprawianiu obowiązuje zasada małych kroków. Dodać odrobinę, wymieszać, spróbować, poczekać chwilę i ewentualnie powtórzyć. Nadmiaru kwasu nie da się cofnąć — to nie jest jak z solą, którą można rozcieńczyć ziemniakiem, mimo że i to jest przesadzone.

A jeśli już przesadzicie, to soli nie dodawajcie — ona tego nie zneutralizuje, tylko nałoży drugi problem na pierwszy. Pomaga coś tłustego (śmietana, masło, oliwa), coś słodkiego (odrobina cukru albo miodu) albo po prostu zwiększenie objętości dania — dolanie bulionu, dorzucenie ziemniaka, dołożenie warzyw.

Teraz uczciwie o sprzęcie. To jest wiedza, a nie funkcja. Żadne urządzenie nie powie Wam, że daniu brakuje kwasu — to zostaje po stronie osoby, która próbuje łyżeczką.

Thermomix pomaga natomiast w rzeczy, która przy kwasie jest naprawdę uciążliwa: w powtarzalności. Kiedy już raz ustalicie, ile kwasu potrzebuje Wasz sos, dressing albo zupa, urządzenie odtworzy to dokładnie za każdym razem. Przy potrawach, które „raz wychodzą, a raz nie”, różnica prawie zawsze siedzi właśnie tu — w dwóch kroplach więcej albo mniej.

Zadzwoń albo napisz SMS. Możesz też zostawić kontakt w formularzu i wskazać porę oddzwonienia.

Jeśli macie danie, które „raz wychodzi, a raz nie” — powiedzcie przy umawianiu. Zrobimy je razem i poszukamy, gdzie ucieka różnica.

Do całego miasta — także do zabudowy przy Parku Mużakowskim. Dojazd jest wszędzie bezpłatny.

Przy umawianiu wystarczy podać ulicę i numer domu.