Przedstawiciel Thermomix Szydłowiec – prezentacja u Ciebie w kuchni

Szydłowiec żyje z piaskowca od początku XV wieku. Jego kamień trafił do grobowca Stanisława Kostki Potockiego w Wilanowie, do rzeźb lwów przed Pałacem Prezydenckim, na okładziny Pałacu Kultury i na kamienice Nowego Światu. W kamieniołomie „Pikiel”, eksploatowanym do 1972 roku, w ścianach widać do dziś ślady pni i liści — piaskowce powstawały tu bowiem w strefie przybrzeżnej płytkiego zbiornika wodnego, warstwa po warstwie.

I to jest rzecz, którą każdy kamieniarz wie od pierwszego dnia: kamień ma kierunek. Łupie się go zgodnie z uwarstwieniem, bo w poprzek pęka zupełnie inaczej — nierówno, z odpryskami, nie tam, gdzie się chciało. Materiał nie jest jednorodny i udawanie, że jest, kończy się zmarnowanym blokiem.

W kuchni mamy dokładnie to samo, tylko myślimy o tym najwyżej przy mięsie. A kierunek cięcia decyduje przy połowie tego, co bierzemy na deskę.

Zacznijmy jednak od mięsa, bo tam różnica jest największa i najłatwiej ją poczuć. Mięso kroi się w poprzek włókien. Wtedy włókno, które trzeba przegryźć, jest krótkie i ten sam kawałek wydaje się delikatniejszy. Pokrojone wzdłuż wydaje się łykowate, choćby było doskonałej jakości i idealnie ugotowane. Dotyczy to również mięsa już upieczonego: pieczeń pokrojona wzdłuż potrafi zepsuć wrażenie z całej wcześniejszej roboty, a nikt przy stole nie domyśli się dlaczego.

Cebula jest drugim przykładem i tu wybór jest świadomy. Krojona wzdłuż, od korzenia do czubka, trzyma kształt i zostaje w daniu widoczna. Krojona w poprzek, w półplasterki, rozpada się i wchodzi w sos. To nie jest niuans dla wtajemniczonych — to wybór między daniem z cebulą a daniem, w którym cebuli ma nie być, tylko ma być czuć.

Por i seler naciowy mają bardzo wyraźne włókna biegnące wzdłuż. Pokrojone wzdłuż zostają nitkowate i ciągną się w ustach; w poprzek — rozpadają się na krótkie kawałki i znikają w daniu. Kapusta szatkowana w poprzek główki daje krótkie paski, a wzdłuż długie i twardsze.

Marchew i pietruszka pokrojone w poprzek dają krążki, które w zupie trzymają kształt; pokrojone wzdłuż, w słupki, miękną szybciej i wcześniej się rozpadają.

Wszystko to składa się w jedną zasadę, którą warto zapamiętać zamiast całej listy: w poprzek włókien, żeby było miękko; wzdłuż, żeby trzymało kształt. Dlatego do zupy gotowanej długo wybiera się cięcie wzdłuż, a do szybkiego dania — w poprzek.

Osobny przypadek to zioła, gdzie nie chodzi o kierunek, tylko o sam sposób: mają być pocięte, a nie zmiażdżone. Szatkowane tępym nożem i za długo po prostu ciemnieją i robią się papkowate.

Teraz uczciwie o sprzęcie, i będzie to na jego niekorzyść. Thermomix nie zna kierunku. Rozdrabnia obrotowo, więc to, co z niego wychodzi, jest pocięte przypadkowo — raz w poprzek, raz wzdłuż, raz na miazgę. Przy mięsie, porze i selerze naciowym to jest realna różnica i nie ma sensu jej ukrywać. Gdzie kierunek decyduje, kroi się nożem, na desce, spokojnie.

Gdzie nie decyduje — a takich przypadków jest dużo więcej — nie ma powodu robić tego inaczej. Zupy krem, farsze, pasty, ciasta, przeciery: tam wszystko i tak zostanie rozdrobnione do końca, a kierunek włókien przestaje istnieć. Cała umiejętność polega na tym, żeby wiedzieć, w którym z tych dwóch przypadków się właśnie jest — dokładnie tak samo jak przy kamieniu.

Zadzwoń albo napisz SMS. Możesz też zostawić kontakt w formularzu i wskazać porę oddzwonienia.

Powiedzcie przy umawianiu, czy chcecie zobaczyć raczej krojenie, czy raczej gotowanie — pokażę też to, co urządzeniu wychodzi gorzej niż ręką.

Do całego miasta — okolic Rynku Wielkiego, rejonu zamku i parku, osiedla przy stacji kolejowej i Podzamcza. Dojeżdżam też do miejscowości w gminie: Śmiłowa, Sadka, Majdowa, Wysokiej i Zdziechowa.

Przy umawianiu wystarczy podać miejscowość, ulicę i numer domu. Dojazd jest wszędzie bezpłatny.