Przedstawiciel Thermomix Wieruszów – prezentacja u Ciebie w kuchni

23 maja 2024 roku w tutejszej fabryce płyt drewnopochodnych uruchomiono wieżę recyklingu za ponad sześćdziesiąt milionów złotych. Przerabia osiemdziesiąt do dziewięćdziesięciu tysięcy ton odpadów drzewnych rocznie i podniosła udział drewna z odzysku w produkcji płyt z trzydziestu do pięćdziesięciu procent. Połowa tego, z czego powstaje płyta, była kiedyś czymś innym i miała iść na spalenie.

Napiszę więc o kuchennym odpowiedniku: o tym, co wyrzucamy zanim jeszcze zaczniemy gotować. Nie o resztkach po obiedzie i nie o zapomnianym jogurcie — o częściach warzyw, które odcinamy w trakcie przygotowania i wrzucamy do kosza w pierwszych dwóch minutach.

Zacznę uczciwie: nie wszystko da się uratować i nie zamierzam udawać, że da. Część obierek to po prostu obierki. Ale trzy rzeczy wyrzucamy zupełnie niepotrzebnie i o nich warto wiedzieć.

Pierwsza: łodygi natki i kopru. Mają więcej smaku niż listki — to nie jest sposób na oszczędność, tylko fakt kulinarny. Problem polega na tym, że są twarde i nożem sieka się je źle. W naczyniu idą razem z listkami i po kilku sekundach nikt ich w sosie nie znajdzie. To samo dotyczy łodyżek kolendry i bazylii.

Druga: łodyga brokuła i głąb kalafiora. Obrana z twardej warstwy łodyga brokuła jest słodsza i delikatniejsza niż różyczki, a wylatuje do kosza w co drugim domu. Do zupy krem albo startej na surówkę — bez różnicy w smaku, za to z realną różnicą w ilości.

Trzecia: końcówki włoszczyzny. Zielone części pora, obierki z selera, korzeń pietruszki, którego nikt nie chce jeść — to jest materiał na wywar, a nie na kosz. Wystarczy zbierać je przez tydzień w zamrażarce.

Rola urządzenia w tym wszystkim jest jedna i konkretna: nóż radzi sobie z twardymi częściami dużo lepiej niż ręka i deska. To, co nożem kroi się z oporem i nierówno, tu po prostu znika. Dzięki temu w ogóle opłaca się tych części używać — bo problem nigdy nie polegał na tym, że są niedobre, tylko na tym, że robota z nimi była nieproporcjonalna.

Czego wrzucać nie wolno, żeby nie zniszczyć noża: pestek, twardych ogonków, gałązek i kości. To nie jest rozdrabniacz ogrodowy.

I granica, przy której nie ustąpię. Nie doradzę Wam nic w sprawie tego, czy dana skórka jest jadalna, jak myć warzywa ani co z pozostałościami środków ochrony roślin. Nie napiszę też, że w skórce „jest najwięcej witamin” — to zdanie powtarza się wszędzie i ja go nie powtórzę. Mówię o smaku i o tym, ile roboty ubywa. Reszta to nie moja dziedzina.

Zadzwoń albo napisz SMS. Możesz też zostawić kontakt w formularzu i wskazać porę oddzwonienia.

Jeżeli chcecie sprawdzić, czy łodygi natki naprawdę znikają w sosie — kupcie pęczek przed moim przyjazdem. Zrobimy to na miejscu i sami ocenicie.

Do całego miasta i do wszystkich czternastu sołectw gminy — Cieszęcina, Kuźnicy Skakawskiej, Mirkowa, Wyszanowa, Chobanina, Pieczysk, Górki Wieruszowskiej i pozostałych. Dojazd jest wszędzie bezpłatny.

Przy umawianiu wystarczy podać miejscowość i ulicę albo numer domu.