Przedstawiciel Thermomix Golczewo – prezentacja u Ciebie w kuchni

Z całego zamku w Golczewie została jedna rzecz. Resztę rozebrano około 1840 roku, a wieża stoi do dziś — sześć kondygnacji razem z lochem, pierwotnie dwadzieścia cztery metry, po rekonstrukcji trzydzieści trzy.

Najciekawsze jest w niej to, że zmienia się w połowie wysokości. W przyziemiu jest czworokątna i zbudowana z kamiennych głazów. Wyżej — okrągła i ceglana.

To nie jest niekonsekwencja ani ślad po dwóch budowniczych, którzy się nie dogadali. To są po prostu dwa różne zadania. Dół ma unieść wszystko, co nad nim, więc jest z najcięższego materiału, jaki był pod ręką. Góra ma być jak najlżejsza, więc jest z cegły i okrągła.

W kuchni jest dokładnie tak samo — tylko że my próbujemy pracować cały czas jednakowo.

Początek obiadu i koniec obiadu to nie jest ta sama czynność. Rządzą się innymi prawami i mają inną odporność na przerwy.

Na początku można odejść. Odebrać telefon, wstawić pranie, wrócić po pięciu minutach — nic się nie stanie, bo rzeczy się moczą, rozmrażają, grzeją, czekają. Ostatnie dziesięć minut wymaga bycia przy garnku. Tych minut nie da się rozciągnąć, przesunąć ani podzielić, i każda przerwa kosztuje.

Z tego wynika rzecz praktyczna, i to nie o przepisie, tylko o godzinach.

Wszystko, co trzeba pogodzić z czymkolwiek innym — odbieranie dziecka, telefon, który musi się odbyć, ostatnia rzecz do wysłania — robi się na dole wieży. Na górze już nie. Jeśli ostatnie dziesięć minut obiadu przypada dokładnie na moment, w którym ktoś wchodzi do domu i o coś pyta, to nie jest pech. To jest źle rozłożona kolejność.

A najczęstszy błąd polega na odwrotnym ułożeniu całości: zaczynamy w największym pośpiechu, bo dopiero wtedy przypominamy sobie o obiedzie, a kończymy wtedy, gdy już właściwie nic nie goni. Wychodzi z tego wieża postawiona do góry nogami — najtrudniejsze minuty w najgorszym momencie dnia.

Uczciwie o drugiej stronie: nie każde danie ma taką budowę. Są takie, które są równe od pierwszej minuty do ostatniej i wtedy cały ten podział jest do niczego niepotrzebny. Warto tylko wiedzieć, które robicie najczęściej.

Na koniec o urządzeniu, bez obietnic. Ono nie znosi podziału na dół i górę.

Przesuwa granicę między nimi wyżej — bo część rzeczy, które trzeba było robić stojąc przy garnku, dzieje się bez patrzenia. Górna kondygnacja robi się przez to krótsza i węższa. Nie znika i nie udaję, że znika.

Zadzwoń albo napisz SMS. Możesz też zostawić kontakt w formularzu i wskazać porę oddzwonienia.

Powiedz przy umawianiu, o której u Was zwykle robi się najbardziej nerwowo. Pod to ułożę kolejność dań, a nie odwrotnie.

Do całego miasta i do wszystkich wsi w gminie. Bez wyjątku i bez dopłaty za odległość — gmina ma ponad sto siedemdziesiąt kilometrów kwadratowych, w dużej części leśnych.

Przy umawianiu wystarczy podać ulicę i numer domu albo nazwę miejscowości. Dojazd jest wszędzie bezpłatny.