Przedstawiciel Thermomix Góra Kalwaria – prezentacja u Ciebie w kuchni

W 1836 roku przy ratuszu w Górze Kalwarii stanęły klasycystyczne jatki miejskie, zaprojektowane przez Bonifacego Witkowskiego — tego samego, który projektował ratusz. W opisach figurują jako jatki piekarsko-rzeźnicze: jeden rząd kramów, w którym pieczywo stało obok mięsa. Działały tak do 1939 roku.

Dziś takie sąsiedztwo brzmi trochę dziwnie, ale prowadzi do tematu, o którym w domowej kuchni myśli się dopiero wtedy, gdy coś się zepsuje albo przejdzie zapachem: co właściwie leży obok czego.

Rzeczy, które przechodzą z jednego produktu na drugi, są trzy: zapach, wilgoć i dojrzewanie. Warto je znać osobno, bo działają inaczej.

Zapach jest najbardziej dokuczliwy i najtrudniejszy do odwrócenia. Chleb leżący obok cebuli, masło obok wędzonej ryby, ser obok melona — wszystko to kończy się tak samo. Tłuszcz i pieczywo chłoną zapachy najszybciej i najtrwalej ze wszystkiego, co mamy w kuchni.

Najbardziej poszkodowane bywa masło i to ono zasługuje na osobne zdanie: trzyma się je zamknięte, a nie w otwartej maselniczce obok reszty lodówki. Masło, które przez tydzień stało przy czosnku, smakuje czosnkiem — i nie pomoże odkrojenie wierzchu.

Wilgoć działa ciszej. Pieczywo położone obok czegoś mokrego mięknie, a warzywa obok czegoś suchego wiotczeją. Z tego samego powodu chleb nie ma czego szukać w lodówce razem z warzywami — tam jest wilgotno, a jemu to nie służy.

Trzecia rzecz to dojrzewanie: jabłka i banany przyspieszają dojrzewanie wszystkiego, co leży obok. Pisałam o tym osobno, więc tu tylko wspomnę, że działa to w obie strony — bywa problemem i bywa użyteczne.

Przy zakupach z tego wszystkiego wynikają dwie proste zasady. W jednej siatce nie wozi się pieczywa razem z chemią i proszkiem do prania. I nie wozi się mięsa razem z tym, co zjemy na surowo.

W lodówce zasada jest podobnie krótka: to, co jemy na surowo, nie stoi pod tym, co jemy po obróbce. Nie chodzi o miejsce na półce — chodzi o to, co jest nad czym.

Najprostszym rozwiązaniem całego tego tematu są zamknięte pojemniki. Nie dla porządku ani dla ładnego wyglądu lodówki, tylko dlatego, że odcinają sąsiedztwo: zamknięty ser nie pachnie na resztę, a zamknięte masło nie chłonie niczego.

Warto na koniec zauważyć, że część sąsiedztw jest pożądana i celowo je robimy. Laska wanilii włożona do cukru. Czosnek albo chili w oliwie. Zioła w soli. Skórka cytryny w słoiku z herbatą. To jest dokładnie ten sam mechanizm, tylko użyty świadomie — dowód, że nie chodzi o to, żeby wszystko od siebie odseparować, tylko żeby wiedzieć, co na co wpływa.

Teraz uczciwie o sprzęcie. Thermomix nie ma z przechowywaniem nic wspólnego. Nie przechowuje, nie chłodzi i nie odcina zapachów.

Jedna rzecz się jednak łączy, i to praktycznie. Produkt, który przeszedł obcym zapachem, rzadko daje się uratować — zapachu się nie wypłucze. Najrozsądniej jest wtedy przerobić go tam, gdzie i tak zginie wśród innych: w wyrazistym sosie, w gęstej zupie, w farszu z przyprawami. To lepsze wyjście niż wyrzucenie i znacznie lepsze niż podanie go w czymś delikatnym, gdzie obcy zapach będzie jedyną rzeczą, jaką ktokolwiek zapamięta.

Zadzwoń albo napisz SMS. Możesz też zostawić kontakt w formularzu i wskazać porę oddzwonienia.

Jeśli macie coś, co przeszło obcym zapachem i szkoda wyrzucić — powiedzcie przy umawianiu. Poszukamy dania, w którym to zginie.

Do całego miasta — do centrum przy Rynku, na Marianki, w rejon ulicy Pijarskiej i na skarpę nadwiślańską. Dojeżdżam też do sołectw gminy: Czerska, Baniochy, Cendrowic, Czachówka, Sierzchowa, Coniewa, Solca, Kątów, Brześc i Łubnej.

Przy umawianiu wystarczy podać miejscowość, ulicę i numer domu. Dojazd jest wszędzie bezpłatny.