Przedstawiciel Thermomix Małomice – prezentacja u Ciebie w kuchni

Małomice przez pięćset lat żyły z żelaza. Produkcja rozwijała się tu od XV wieku, w XVIII i XIX stuleciu pracowały huty, a w XIX wieku miasto przekształciło się w osiedle przemysłowe. Nad Bobrem — nazywanym naturalną osią przestrzenną gminy — stały młyny i tartaki, a dolina Iławki w Bobrzanach, do dziś nazywana Młynówką, była miejscem młynów wodnych.

Piszę to, bo prowadzi do rzeczy, której nie napiszę na żadnej innej stronie w tym serwisie. Małomice nie mają dania, które można by nazwać miejscowym. Nie ma tu produktu na ministerialnej liście, nie ma święta kulinarnego, nie ma potrawy, którą znałaby cała okolica.

I to nie jest brak ani powód do wstydu, tylko zwykły fakt gospodarczy. Kuchnia regionalna rodzi się tam, gdzie był surowiec i handel nim: gdzie łowiono ryby, gdzie pasły się owce, gdzie rósł len albo winorośl. Tam, gdzie ludzie żyli z wytapiania żelaza, jadło się po prostu to, co dało się kupić.

Takich miejsc jest w Polsce znacznie więcej, niż sugerują przewodniki. I warto powiedzieć wprost: kuchnia w takich domach jest składana. Z przepisów przywiezionych, podpatrzonych u sąsiadki, wziętych z telewizji, z internetu, od teściowej.

Uważam, że to jest zaleta, nie wada. Nikt nie pilnuje, czy robisz „poprawnie”. Nie ma sporu o jedyną słuszną wersję ani o to, czy do tego dania wolno dodać paprykę. Można gotować to, co się chce, i nikt nie powie, że nie tak się to robi u nas.

Praktyczny wniosek jest taki: zamiast szukać tradycji, której nie ma, warto zbudować własny repertuar. Dziesięć dań, które umiecie i które u Was lubią. Nie trzydzieści, nie sto — dziesięć. Tyle wystarczy, żeby mieć kuchnię.

Bo danie staje się „nasze” przez powtarzanie, a nie przez pochodzenie. Przepis podpatrzony w internecie i robiony co drugi tydzień przez trzy lata jest po tych trzech latach Wasz. Dzieci będą go pamiętać jako domowy, a nie jako pobrany z sieci — i będą mieć rację.

Warto tylko zapisać go w swojej wersji. Nie tej oryginalnej, ale tej ze zmianami, które już wprowadziliście: z mniejszą ilością cukru, bez papryki, z dodatkową cebulą. To ta wersja jest wasza i to ją warto mieć na papierze.

Robią to zresztą dokładnie koła gospodyń wiejskich i świetlice, które działają w sołectwach gminy. Składają kuchnię z tego, co przynoszą ludzie — i po kilkunastu latach okazuje się, że na dożynkach pojawiają się „te nasze” placki, choć nikt nie pamięta, czyja babcia je przywiozła.

Teraz uczciwie o sprzęcie. Thermomix nie da Wam tradycji i nie zastąpi jej setką przepisów na ekranie. Sto przepisów, z których używa się trzech, to nie jest kuchnia — to jest katalog.

Robi natomiast jedną rzecz, która dla takiego domu jest cenniejsza, niż się wydaje: powtarza dokładnie. A skoro danie staje się własne właśnie przez powtarzanie, to powtarzalność jest tu warta więcej niż jakikolwiek przepis. Zwłaszcza gdy zaczyna się od zera i buduje swoją kuchnię od podstaw.

Zadzwoń albo napisz SMS. Możesz też zostawić kontakt w formularzu i wskazać porę oddzwonienia.

Powiedzcie przy umawianiu, jakie dania powtarzają się u Was najczęściej. To one są Waszą kuchnią i pod nie dobiorę pokaz.

Do całego miasta i do wszystkich sześciu sołectw. Dojazd jest wszędzie bezpłatny.

Przy umawianiu wystarczy podać miejscowość i ulicę albo numer domu.