Przedstawiciel Thermomix Miłosław – prezentacja u Ciebie w kuchni

Przy Miłosławiu prawie każdy zakłada to samo: że miasto wzięło nazwę od rodu Miłosławskich. Brzmi logicznie — możny ród, jego miasto, jego nazwa.

Jest odwrotnie. To ród Doliwów przyjął nazwisko od swoich dziedzicznych dóbr, począwszy od trzynastego wieku. Najpierw było miejsce, potem ludzie zaczęli się od niego nazywać. Mam to z jednego opracowania, więc traktuję ostrożnie — ale kierunek jest tam opisany wprost.

Piszę o tym, bo w kuchni mamy dokładnie ten sam odruch i przez niego bardzo dużo osób czuje się oszustami.

„Babcine pierogi.” „Ciasto cioci Jadzi.” „Zupa mojej mamy.” I potem pytanie, które słyszę regularnie: czy ja mogę to tak nazywać, skoro nie ja to wymyśliłam, a przepis babci pewnie i tak wziął się z gazety albo od sąsiadki.

Możecie. Bo „babcine” nigdy nie znaczyło „wymyślone przez babcię”. Znaczyło „robione przez babcię tyle razy, że nazwa się przykleiła”. Nazwa poszła od praktyki do osoby, nie od osoby do potrawy — dokładnie jak w Miłosławiu, gdzie nazwisko poszło od dóbr do ludzi.

Dopowiem, bo to leży blisko: pisałam już gdzie indziej o tym, że „domowe” nazywa złożenie, a nie pochodzenie każdego składnika. Tu chodzi o coś innego — nie o składniki, tylko o kierunek nazwania: kto od kogo bierze nazwę.

Ruch jest jeden i jest zaskakująco przyjemny. Nazwijcie po sobie danie, które robicie najczęściej. Nie dlatego, że je wymyśliliście — dlatego, że je robicie. Za dziesięć lat ktoś w rodzinie powie „zrób tamto, no wiesz, twoje” i będzie miał rację.

Uczciwie o drugiej stronie, bo to nie działa w obie strony. Nie wolno podpisywać się pod cudzą pracą i różnica jest prosta: robić coś wiele razy to nie to samo co przypisać sobie czyjeś wykonanie. Jeśli ktoś przyniósł ciasto i to on je upiekł, to jest jego ciasto, nawet jeśli przepis dostał od Was. Nazwa idzie za robieniem, nie za pomysłem — ale też nie za posiadaniem przepisu.

I uczciwie o sprzęcie, bo tu bywa najwięcej niepotrzebnego wstydu. Thermomix nie zmienia autorstwa ani o gram. Danie zrobione w urządzeniu jest Wasze dokładnie tak samo jak zrobione w garnku — ani trochę bardziej, ani trochę mniej. Kto uważa inaczej, myli nazwę z narzędziem, a te dwie rzeczy nigdy nie były tym samym.

Zadzwoń albo napisz SMS. Możesz też zostawić kontakt w formularzu i wskazać porę oddzwonienia.

Powiedz przy umawianiu, jakie danie robicie najczęściej — to, o które proszą u Was w domu. Od niego zaczynamy.

Do całego miasta i do wszystkich wsi w gminie: Czeszewa, Orzechowa, Pałczyna, Biechowa, Chlebowa, Gorzyc, Książna, Lipia, Mikuszewa, Rudek, Skotnik i pozostałych. Wszędzie bez dopłaty.

Dwie uwagi. Językowa, bo to najczęściej mylona nazwa w okolicy: mówi się „do Miłosławia” i „w Miłosławiu”, tak jak „do Wrocławia” i „we Wrocławiu” — a nie „do Miłosława” ani „w Miłosławie”. Błąd bierze się stąd, że Miłosław jest też staropolskim imieniem męskim, które odmienia się inaczej. Przymiotnik brzmi „miłosławski”. I praktyczna: w powiecie pilskim leży wieś Mirosław, różniąca się jedną literą.