Przedstawiciel Thermomix Żerków – prezentacja u Ciebie w kuchni

Żerkowsko-Czeszewski Park Krajobrazowy utworzono w 1994 roku i ma sto pięćdziesiąt sześć i cztery dziesiąte kilometra kwadratowego. Na obszarze gminy Żerków zajmuje osiem tysięcy sześćset osiemdziesiąt hektarów, czyli osiemdziesiąt sześć i osiem dziesiątych kilometra kwadratowego. Sama gmina ma sto siedemdziesiąt jeden i dwadzieścia siedem setnych kilometra kwadratowego.

Z tych trzech liczb wychodzą dwa zdania i oba są prawdziwe. Ponad połowa gminy Żerków leży w parku — to jakieś pięćdziesiąt jeden procent. I jednocześnie ponad połowa parku leży w gminie Żerków — to jakieś pięćdziesiąt pięć procent. Procenty policzyłam sama z dwóch źródeł, więc podaję je jako „około”.

To dokładnie ta sama powierzchnia, osiemdziesiąt sześć i osiem kilometra kwadratowego. Zmienia się tylko mianownik — to, przez co ją dzielimy. I od tego jednego wyboru zależy, czy zdanie mówi coś o gminie, czy o parku.

Dopowiem, bo to leży blisko: pisałam już gdzie indziej o gminie, w której to, czego się nie liczy, okazało się większe od tego, co się liczy — tam porównywałam dwie różne wielkości. Tutaj wielkość jest jedna, a różne są mianowniki. I drugie rozróżnienie: pisałam też o miejscu, w którym trzy osobne rzeczy połączono w jeden układ; tu nic się nie łączy, po prostu dwa obszary na siebie zachodzą.

Piszę o tym, bo w kuchni procenty padają bez przerwy i prawie nigdy nie mają mianownika.

„Połowa jedzenia się u nas marnuje.” Połowa czego? Wagi, sztuk czy pieniędzy? Jeśli wagi — to może być głównie woda z zupy. Jeśli pieniędzy — to zupełnie inna rozmowa. Jeśli sztuk — to prawdopodobnie chodzi o kilka rzeczy, które się powtarzają. Trzy różne odpowiedzi prowadzą do trzech różnych rozwiązań, a zdanie brzmi za każdym razem tak samo.

To samo dotyczy zdań w drugą stronę: „oszczędzam trzydzieści procent”. Na czym, wobec czego i w jakim okresie? Bez tych trzech informacji liczba nie jest ani prawdziwa, ani fałszywa — jest po prostu niesprawdzalna. A na niesprawdzalnej liczbie nie da się oprzeć żadnej decyzji.

Ruch jest jeden i polega na zamianie procentu na coś policzalnego. Zamiast „trzydzieści procent obiadów” — „co trzeci obiad w tygodniu”. Zamiast „połowa się marnuje” — „dwa razy w tygodniu wyrzucamy chleb”. Takie zdanie od razu podpowiada, co zrobić, bo mówi o konkretnych rzeczach i konkretnych dniach.

Uczciwie o drugiej stronie, bo nie każdy procent trzeba rozbierać na części. W rozmowie „połowa” jest skrótem i ma nim być — nikt nie będzie przy kawie podawał mianownika. Rzecz w tym, żeby rozpoznać moment, w którym liczba przestaje być skrótem i zaczyna o czymś rozstrzygać: przy zakupie, przy zmianie sposobu gotowania, przy planowaniu budżetu. Wtedy mianownik jest obowiązkowy.

I dlatego nie znajdziecie u mnie zdania, że Thermomix oszczędza tyle a tyle procent czasu albo pieniędzy. Takie liczby krążą, ale bez mianownika są obietnicą bez pokrycia — a z mianownikiem musiałyby dotyczyć konkretnie Waszej kuchni, Waszych dań i tego, co dziś robicie. Wolę policzyć to z Wami na prezentacji na Waszych przykładach niż podać gotową liczbę, która brzmi dobrze i nic nie znaczy.

Zadzwoń albo napisz SMS. Możesz też zostawić kontakt w formularzu i wskazać porę oddzwonienia.

Powiedz przy umawianiu, ile macie wolnego blatu i gdzie jest najbliższe gniazdko. Brzmi prozaicznie, a bardzo często rozstrzyga.

Do całego miasta i do wszystkich dwudziestu jeden sołectw w gminie. Nazywają się między innymi: Śmiełów, Brzóstków, Kretków, Raszewy, Żerniki, Żółków, Przybysław, Komorze Przybysławskie, Lubinia Mała, Chrzan, Dobieszczyzna, Gąsiorów, Kamień, Laski, Lgów, Lisew, Pawłowice, Podlesie, Pogorzelica, Stęgosz i Sucha. Wszędzie bez dopłaty.

Dwie uwagi. Pierwsza, adresowa: w gminie leżą trzy nazwy na „Ż” — samo miasto, Żerniki i Żółków — a do tego Raszewy, których nazwa bywa mylona z Raszkowem, osobnym miastem w powiecie ostrowskim; są też osobno Przybysław i Komorze Przybysławskie. Warto podać pełną nazwę. Druga, językowa: „ó” wypada z odmiany, więc mówi się „do Żerkowa” i „w Żerkowie”, a nie „do Żerkówa”. I jeszcze ortografia: nazwa zaczyna się od „Ż” z kropką, nie od „rz”, a w mianowniku ma „ó” z kreską.