Przedstawiciel Thermomix Mogielnica – prezentacja u Ciebie w kuchni

Gmina Mogielnica wymienia trzy główne gałęzie swojej gospodarki: przetwórstwo owocowo-warzywne, produkcję pieczarek i usługi branży skórzanej. Ta środkowa pozycja jest tu warta osobnej rozmowy, bo pieczarka to najczęściej kupowany grzyb w Polsce i jednocześnie ten, który najczęściej wychodzi źle.

Na początek rzecz podstawowa: pieczarka jest grzybem hodowanym, nie zbieranym. Rośnie w ciemności, w kontrolowanych warunkach, i jest dostępna przez cały rok. To zupełnie inna sytuacja niż z grzybami z lasu — o tamtych pisałam osobno i nie mieszam tych dwóch rzeczy. Tu nie ma sezonu, nie ma ryzyka pomyłki i nie ma niespodzianek. Jest za to jeden problem, o którym prawie nikt nie mówi.

Pieczarka jest w większości wodą. I stąd biorą się wszystkie kłopoty.

Po pierwsze: pieczarek się nie moczy. Włożone do miski z wodą nasiąkają jak gąbka, a potem oddają to wszystko na patelni. Wystarczy przetrzeć je wilgotną ściereczką albo opłukać bardzo szybko i od razu osuszyć.

Po drugie, i to jest dobra wiadomość: nie trzeba ich obierać ze skórki. To jest nawyk, nie konieczność — i przy okazji najbardziej czasochłonna rzecz, jaką ludzie z pieczarką robią. Kto raz przestanie, już do tego nie wróci.

Po trzecie — najważniejsze. Na patelni pieczarki najpierw puszczają wodę i przez chwilę się w niej gotują. To jest normalne, a nie błąd i nie znak, że coś poszło źle. Rzecz w tym, żeby po prostu poczekać, aż ta woda odparuje. Dopiero wtedy zaczyna się prawdziwe smażenie i dopiero wtedy pojawia się smak, dla którego się je w ogóle smaży.

Większość ludzi nie czeka. Wyjmuje pieczarki w fazie mokrej i zastanawia się, dlaczego są gumowate i bez wyrazu.

Z tego wynikają dwie reguły. Nie tłoczyć ich na patelni — przy stłoczeniu para nie ma którędy uciec i pieczarki duszą się we własnej wodzie do samego końca. Lepiej w dwóch turach niż w jednej. I nie smażyć na małym ogniu, bo wtedy dzieje się dokładnie to samo, tylko wolniej. O tym, dlaczego wilgoć uniemożliwia przypieczenie, pisałam osobno.

Czwarta rzecz: soli się je na końcu. Sól wyciąga z pieczarek wodę, więc dosypana na początku przedłuża tę mokrą fazę, którą właśnie chcemy skrócić.

Dwie uwagi na marginesie. Pokrojona pieczarka ciemnieje — to zwykła reakcja z powietrzem, o której pisałam przy innym mieście, i nie oznacza niczego poza tym, że leżała pokrojona. A pieczarki brązowe są wyraźniejsze w smaku od białych i lepiej znoszą mocne smażenie, więc jeśli mają być głównym składnikiem dania, warto sięgnąć po nie.

I ostatnia, praktyczna: nóżki są twardsze od kapeluszy. Jeśli danie ma być delikatne, warto je rozdzielić i wykorzystać osobno. Jeśli wszystko i tak idzie do farszu albo do sosu, nie ma to najmniejszego znaczenia.

Na koniec uczciwie o sprzęcie, bo przy pieczarkach podział pracy jest wyjątkowo ostry. Thermomix posieka je w kilka sekund i przy farszu, pasztecie czy sosie jest to realna oszczędność — siekanie kilograma pieczarek nożem to zajęcie na kwadrans.

Ale ich nie usmaży tak, żeby odparowała woda i pojawiło się przypieczenie. To wymaga szerokiej, gorącej patelni i miejsca, z którego para może uciec — a więc dokładnie tego, czego w zamkniętym naczyniu nie ma. Urządzenie sieka, patelnia smaży. Tyle i aż tyle.

Zadzwoń albo napisz SMS. Możesz też zostawić kontakt w formularzu i wskazać porę oddzwonienia.

Jeśli chcecie zobaczyć, jak szybko urządzenie sieka warzywa i grzyby do farszu — powiedzcie to przy umawianiu. Zrobimy coś, gdzie to widać.

Do całego miasta — od rynku z klasycystycznym ratuszem po domy przy wylotach dróg i nad Mogielanką. Dojeżdżam też do wsi w gminie.

Przy umawianiu wystarczy podać ulicę i numer domu albo nazwę miejscowości. Dojazd jest wszędzie bezpłatny.