Przedstawiciel Thermomix Nowe Miasto nad Pilicą – prezentacja u Ciebie w kuchni

W 1874 roku doktor Jan Bieliński założył w Nowym Mieście nad Pilicą zakład wodoleczniczy — drugie w Polsce uzdrowisko oparte na podstawach naukowych. W 1877 roku przyjmowało ponad czterystu kuracjuszy rocznie i działało aż do pierwszej wojny światowej.

Nie będę się wypowiadać o medycynie, bo się na niej nie znam. Zwracam uwagę na coś innego: cała metoda opierała się na dwóch rzeczach — na temperaturze i na czasie. Ta sama woda, podana inaczej, miała robić co innego.

W kuchni jest jedna czynność, przy której działa dokładnie ta sama zasada, a której prawie nikt nie traktuje jak osobnej czynności. Podgrzewanie dania na drugi dzień.

Traktujemy je jak „to samo, tylko później”. A to jest drugie podanie ciepła — i o wyniku decyduje, jak mocno i jak długo.

Zacznijmy od rzeczy najbardziej praktycznej, czyli od tego, że jedne dania nazajutrz są lepsze, a inne bezpowrotnie gorsze. I da się powiedzieć, które są które.

Lepsze są dania duszone, gulasze, sosy, potrawy z długo gotowanych warzyw i w ogóle wszystko, co ma dużo składników i płyn. One przez noc po prostu robią dalej to, co robiły w garnku: smaki przechodzą jedne w drugie, a to wymaga czasu, którego przy obiedzie nikt im nie daje.

Gorsze — i to nieodwracalnie — jest wszystko chrupiące i panierowane, ryba, makaron w sosie, ziemniaki i dania z jajkiem. Tu nie ma czego poprawiać: chrupkość i świeżość to nie są smaki, tylko stany, a one po prostu mijają.

Druga zasada: podgrzewa się wolniej, niż się gotowało. Mocny ogień pod czymś, co już jest ugotowane, robi papkę na zewnątrz i zostawia zimno w środku. To nie jest sprint do temperatury, tylko dochodzenie do niej.

Trzecia i moim zdaniem najważniejsza: podgrzewa się porcję, nie całość. Każde ogrzanie i ostudzenie pogarsza danie o kawałek. Jeśli garnek wraca na ogień trzy dni z rzędu w całości, to za trzecim razem jest to już coś zupełnie innego niż w niedzielę. Jeśli za każdym razem wyjmuje się tylko tę porcję, którą ktoś zaraz zje, reszta przechodzi przez ten cykl raz.

I czwarta: daniu, które stało, prawie zawsze trzeba coś dodać na końcu. Odrobinę płynu, żeby nie było zbite. Trochę świeżej zieleniny albo kropelkę czegoś kwaśnego, bo przez noc smak się spłaszcza i robi się jednolity — wszystko smakuje tak samo mocno i przez to niczym konkretnym.

Zupa z makaronem albo z kaszą to osobna historia, o której pisałam przy innym mieście — tam problem nie polega na podgrzewaniu, tylko na tym, co składnik zrobił z płynem przez noc.

Teraz uczciwie o sprzęcie, bo tu podział jest wyjątkowo czysty. Thermomix podgrzeje danie równo i bez przypalania, bo pilnuje temperatury i miesza — i akurat to robi lepiej niż garnek na palniku, przy którym zawsze coś przywiera do dna, zanim góra się ogrzeje.

Ale nie przywróci chrupkości, nie odratuje panierki i nie cofnie tego, co makaron zrobił z zupą. Te rzeczy są nie do odzyskania żadnym sprzętem. Urządzenie dobrze podaje ciepło — i to wszystko, czego się po nim w tej sprawie należy spodziewać.

Zadzwoń albo napisz SMS. Możesz też zostawić kontakt w formularzu i wskazać porę oddzwonienia.

Jeśli u Was domownicy jedzą o różnych porach i sporo dań musi poczekać — powiedzcie to przy umawianiu. Dobiorę takie, które to znoszą.

Do całego miasta — od rynku i okolic pałacu z parkiem po domy nad Pilicą i przy wylotach dróg. Dojeżdżam też do wsi w gminie.

Przy umawianiu wystarczy podać ulicę i numer domu albo nazwę miejscowości. Dojazd jest wszędzie bezpłatny.