Przedstawiciel Thermomix Rawicz – prezentacja u Ciebie w kuchni

Rawicz jest miastem zaprojektowanym od zera. Dwudziestego czwartego marca tysiąc sześćset trzydziestego ósmego roku Władysław Czwarty wydał przywilej lokacyjny, a plan — rynek pośrodku, ulice pod kątem prostym — narysował architekt z Wrocławia. Miasto powstało dla protestanckich uchodźców opuszczających Śląsk. Ciekawe jest przy tym, że przywileje dla tutejszych rzeźników są starsze od samego miasta: pochodzą z tysiąc pięćset siedemdziesiątego siódmego roku, a kiełbaski rawickie trafiły w dwa tysiące siódmym na ministerialną Listę Produktów Tradycyjnych.

W mieście z taką tradycją rodzinne uroczystości robi się w domu — i stąd pytanie, które przy rawickich prezentacjach pada częściej niż gdziekolwiek indziej: „a ugotuję w tym na czterdzieści osób?”. Odpowiadam na nie zawsze tak samo, i nie jest to odpowiedź, którą chciałby usłyszeć sprzedawca.

Nie w ten sposób, w jaki to sobie wyobrażacie. To nie jest sprzęt gastronomiczny. Naczynie ma jedną, konkretną pojemność i przy czterdziestu osobach albo gotuje się partiami — jedna po drugiej, z płukaniem między nimi — albo nie gotuje się w tym wcale. Kto obiecuje Wam inaczej, mija się z prawdą, a Wy przekonacie się o tym w najgorszym możliwym momencie, czyli rano w dniu uroczystości.

Gdzie to naprawdę pomaga, to w tygodniu przed. Duża uroczystość to nie jest jedno gotowanie, tylko kilkanaście drobnych robót rozłożonych na kilka dni: pasty i pasztety, sałatki, farsze do pierogów i naleśników, masy i kremy do ciast. Wszystko to są rzeczy, w których cała trudność polega na rozdrabnianiu i mieszaniu — i wszystkie da się zrobić seriami w jednym naczyniu, bez stania obok. To jest realna różnica, tylko rozłożona na dni, a nie na godzinę zero.

Czego nie zrobi w ogóle: nie usmaży kotletów, nie upiecze ciasta ani mięsa i nie podgrzeje wszystkiego naraz przed przyjściem gości. Piekarnik, patelnia i miejsce w lodówce zostają dokładnie tak samo potrzebne jak wcześniej.

I rada, której zwykle się ode mnie nie spodziewają. Przy naprawdę dużej uroczystości część rzeczy po prostu się kupuje — wędliny u rzeźnika, ciasto u cukiernika — i to nie jest żadna porażka ani oszczędzanie na gościach. W mieście, w którym rzeźnicy mają przywileje od czterystu pięćdziesięciu lat, upieranie się, żeby wszystko zrobić samemu, bywa po prostu gorszym pomysłem.

Jedna granica na koniec, przy której nie ustąpię. Nie doradzam nic o tym, co i jak długo można trzymać przed uroczystością ani co jeszcze nadaje się do podania. Przy czterdziestu osobach zła podpowiedź w tej sprawie ma czterdziestokrotnie większe konsekwencje, a ja nie jestem od tego.

Zadzwoń albo napisz SMS. Możesz też zostawić kontakt w formularzu i wskazać porę oddzwonienia.

Jeśli szykujecie uroczystość, powiedzcie o tym przy umawianiu. Wtedy pokażę dokładnie te rzeczy, które robi się wcześniej i seriami — a nie efektowne danie, którego i tak nikt na chrzcinach nie poda.

Do całego miasta i do wszystkich dwudziestu dwóch sołectw gminy, bez dopłaty za dojazd.

Nie znalazłam urzędowego wykazu osiedli w samym mieście, więc przy umawianiu najprościej podać ulicę albo nazwę wsi.