Przedstawiciel Thermomix Sława – prezentacja u Ciebie w kuchni

Lubuskie jest drugim po olsztyńskim ośrodkiem hodowli drobiu w Polsce i powstało to nie tak dawno, bo w 1986 roku. W gminie Sława hodowlą zajmują się niewielkie gospodarstwa, działają trzy duże zakłady przetwórcze i mleczarnia, a na ministerialnej Liście Produktów Tradycyjnych znalazły się stąd kiełbasy, serdelki i szynki z indyka — obok masła sławskiego, którego tradycja sięga XVIII wieku.

To dobry powód, żeby napisać o indyku. Bo w polskim domu funkcjonuje on właściwie w dwóch postaciach: jako wędlina w lodówce i jako mięso od święta. Jako zwykły obiad w środę — prawie wcale.

Za tym stoi jeden konkretny strach: że wyjdzie suchy. I nie jest to strach bezpodstawny — indyk naprawdę wysycha łatwo, łatwiej nawet niż pierś z kurczaka, bo jest od niej jeszcze bardziej chudy. Wybacza mniej, a kosztuje więcej, więc porażka boli podwójnie.

Odruch podpowiada wtedy: piec krócej. To jest jednak zła odpowiedź, bo z niedopieczonym mięsem mamy inny kłopot. Właściwa odpowiedź brzmi: piec wilgotno. Dusić, gotować w sosie, robić na parze, dawać obok coś mokrego — cokolwiek, co nie pozwala mięsu oddać całej wilgoci powietrzu.

Druga rzecz, którą warto znać, to podział, o którym mało kto myśli przy indyku. Udo indycze to zupełnie inne mięso niż pierś: ciemniejsze, tłustsze, o wyraźniejszym smaku, znacznie wdzięczniejsze w gotowaniu i wielokrotnie tańsze. Kto chce spróbować indyka poza świętami, powinien zacząć właśnie od uda, a nie od piersi.

Nie będę też udawać, że upieczenie całego indyka w domowym piekarniku jest proste. Nie jest. Pierś i uda potrzebują różnego czasu, a piecze się je razem — więc albo pierś wyschnie, albo uda będą niedopieczone. Da się to obejść, ale to nie jest zadanie na pierwszy raz.

Dla dwóch czy trzech osób cały ptak nie ma zresztą sensu. Lepiej kupić kawałek, zrobić go dobrze i zjeść z przyjemnością, niż walczyć przez pół dnia z czymś, co i tak zostanie na trzy dni w lodówce.

Bardzo wdzięczny jest natomiast indyk mielony i to jest moim zdaniem najbardziej niedoceniana jego postać. Daje zwartą, lekką masę, dobrze przyjmuje przyprawy i sprawdza się wszędzie tam, gdzie wieprzowina byłaby zbyt ciężka — w klopsikach, pulpetach, farszu.

I rzecz ostatnia: indyk jest doskonały na zimno. Upieczony i pokrojony następnego dnia bywa lepszy niż ciepły — to jedno z niewielu mięs, o których można to powiedzieć bez zastrzeżeń.

Teraz uczciwie o sprzęcie. Thermomix nie upiecze indyka i nie zrobi rumianej skórki. Święta nadal będą należeć do piekarnika i nic tego nie zmieni.

Robi natomiast dokładnie to, czego indyk potrzebuje przez resztę roku: gotuje w sosie i na parze, w temperaturze, która nie skacze, i bez konieczności stania obok. A ponieważ cały problem z tym mięsem sprowadza się do wysychania, metoda, która trzyma wilgoć, jest tu warta więcej niż jakikolwiek przepis.

Zadzwoń albo napisz SMS. Możesz też zostawić kontakt w formularzu i wskazać porę oddzwonienia.

Powiedzcie przy umawianiu, jakie mięso najczęściej u Was ląduje na obiad. Pod to dobiorę dania.

Do całego miasta i do wszystkich dwudziestu jeden sołectw. Dojazd jest wszędzie bezpłatny.

Przy umawianiu wystarczy podać miejscowość i ulicę albo numer domu.