Przedstawiciel Thermomix Trzciel – prezentacja u Ciebie w kuchni

Trzciel bierze nazwę od trzciny i do dziś jest znany z wyrobów wikliniarsko-trzciniarskich — mebli i koszy. Kosz jest przy tym rzeczą, o której w kuchni zapomnieliśmy, a która rozwiązuje konkretny problem: jest pojemnikiem, który przepuszcza powietrze. A powietrze to dokładnie to, czego brakuje warzywom zamkniętym w foliowej torebce w szufladzie lodówki.

Bo lodówka nie jest uniwersalnym miejscem na warzywa i owoce. Kilku produktom — i to akurat tym, które kupujemy najczęściej — wyraźnie szkodzi.

Ziemniaki w zimnie robią się słodkawe. To nie jest wrażenie: zmienia się w nich skrobia i po usmażeniu czuć to od razu, a frytki i placki wychodzą inne niż zwykle. Cebula i czosnek w lodówce miękną i pleśnieją, bo lodówka jest wilgotna, a one potrzebują suchego przewiewu. Pomidory tracą aromat i robią się mączyste — to chyba najbardziej powszechny błąd w polskich kuchniach. Bazylia czernieje w jedną noc. Dynia, banany i niedojrzałe awokado też nie mają w lodówce czego szukać.

Co natomiast do lodówki należy: warzywa liściaste, marchew, brokuł, kalafior, jagody i owoce miękkie, a także twarde zioła — natka, koperek, mięta — wstawione jak kwiaty do słoiczka z wodą.

Dwie zasady, które oszczędzają najwięcej. Pierwsza: ziemniaki i cebulę trzyma się osobno. Razem psują się szybciej, cebula popycha ziemniaki do kiełkowania. Druga: jabłka przyspieszają dojrzewanie wszystkiego, co leży obok. Zwykle to problem — ale można go odwrócić i położyć twarde awokado albo niedojrzałe gruszki obok jabłka, żeby doszły w dwa dni zamiast w tydzień.

Warunki są w gruncie rzeczy trzy: ciemno, sucho i przewiewnie. I właśnie dlatego kosz albo drewniana skrzynka sprawdzają się lepiej niż szczelnie zamknięta szafka, a nieporównanie lepiej niż foliowa torba. Folia oznacza wilgoć, wilgoć oznacza pleśń — dlatego pierwsza rzecz po powrocie z zakupów to wyjęcie warzyw z torebek, a nie wstawienie ich w nich do lodówki.

Zielone plamy i kiełki na ziemniakach to sygnał, że stały w świetle. Takie miejsca się po prostu odcina, ale znacznie prościej jest do tego nie dopuścić — wystarczy najciemniejszy kąt, jaki macie, i coś, co nie przepuszcza światła.

Praktycznie sprowadza się to do kilku ruchów. Skrzynka albo kosz na ziemniaki w najchłodniejszym i najciemniejszym miejscu, byle nie przy piekarniku. Cebula i czosnek osobno, w czymś przewiewnym. Pomidory na blacie, nie w lodówce. Zioła miękkie do wody. Reszta do szuflady, ale bez folii.

Teraz uczciwie o sprzęcie. Thermomix niczego nie przechowuje i w tym temacie nie ma nic do zaoferowania. Warzywa leżą tam, gdzie je położycie.

Pomaga jednak w rzeczy, która jest naturalnym dopełnieniem: kiedy widać, że coś zaraz przejdzie — pomidory zmiękły, cebula zaczyna kiełkować, marchew wiotczeje — w kilka minut robi z tego zupę, przecier albo pastę, którą można zamrozić. To najprostszy sposób, żeby nadmiar wylądował w zamrażarce, a nie w koszu na śmieci. I szczerze mówiąc, to właśnie tutaj urządzenie zwraca się najszybciej: nie na wykwintnych daniach, tylko na tym, co dotąd się marnowało.

Zadzwoń albo napisz SMS. Możesz też zostawić kontakt w formularzu i wskazać porę oddzwonienia.

Jeśli macie warzywa, które trzeba zużyć w tym tygodniu — powiedzcie przy umawianiu. Chętnie z nich ugotuję, zamiast przywozić wszystko swoje.

Do całego miasta — po obu stronach Obry, czyli do dawnego Starego i Nowego Miasta, połączonych w 1888 roku. Dojeżdżam też do wsi w gminie: Brójec, Lutola Suchego i Mokrego, Rybojad, Chociszewa, Jabłonki, Panowic, Sierczy, Świdwowca, Żydowa i pozostałych.

Przy umawianiu wystarczy podać miejscowość, ulicę i numer domu. Dojazd jest wszędzie bezpłatny.