Przedstawiciel Thermomix Zabłudów – prezentacja u Ciebie w kuchni

Zabłudów jest miastem nieprzerwanie od 1553 roku. Nie stracił praw miejskich nawet w 1950, gdy tracili je wszyscy dookoła. Jego twórca, Grzegorz Chodkiewicz, zaplanował rynek zbliżony do kwadratu, z ulicami wychodzącymi z każdego rogu — i ten układ jest czytelny do dziś, po blisko pięciuset latach. Targi odbywają się tu w poniedziałki i piątki, a zwyczaj dwóch targów w tygodniu ustanowiono w szesnastym wieku.

Miasto, które nie zmieniło planu przez pół tysiąca lat, jest dobrym miejscem, żeby powiedzieć coś, czego ludzie w kuchni się wstydzą: prawie każda rodzina gotuje w kółko te same kilkanaście dań.

I nie ma w tym absolutnie nic złego. To nie jest lenistwo ani brak wyobraźni, tylko całkiem sensowna ekonomia. Znane danie nie wymaga podejmowania decyzji, nie wymaga zakupów robionych pod konkretny przepis, nie wymaga czytania i nie niesie ryzyka, że wyjdzie źle w środę o osiemnastej, gdy wszyscy są głodni. Dom, który ma pewny repertuar, po prostu je co dzień, i to jest osiągnięcie, a nie powód do wstydu.

Problemem nie jest więc liczba dań. Problemem bywa co innego: czy ten zestaw jest zrównoważony. Zdarzają się repertuary złożone z dwunastu wariantów tej samej rzeczy — dwanaście dań mięsno-ziemniaczanych albo dwanaście makaronów w innym sosie. Wtedy nie chodzi o to, żeby ich było więcej, tylko o to, żeby były różne.

Test jest prosty i zajmuje dwa tygodnie: wypisujcie na kartce, co jedliście na obiad. Po czternastu dniach będziecie mieli swoją listę. U większości ludzi wychodzi od jedenastu do piętnastu dań i to jest zupełnie normalne. Dopiero patrząc na tę listę, widać, czego w niej brakuje — zwykle warzyw jako dania głównego, kasz albo czegokolwiek z rybą.

Poszerzanie repertuaru też ma swoją mechanikę, której prawie nikt nie stosuje. Nie polega ono na gotowaniu za każdym razem czegoś nowego — to daje wrażenie ruchu, ale nic nie zostaje. Polega na dodaniu jednego dania i powtórzeniu go kilka razy w krótkim odstępie, aż przestanie wymagać przepisu. Bo danie wchodzi do repertuaru dopiero wtedy, gdy da się je zrobić bez zaglądania do kartki. Do tego momentu jest eksperymentem, a nie pozycją w jadłospisie.

Trzy nowe dania rocznie, dodane w ten sposób, po pięciu latach zmieniają całą kuchnię. Trzydzieści dań ugotowanych raz nie zmienia nic.

Teraz muszę powiedzieć rzecz, która jest największym rozczarowaniem po zakupie takiego sprzętu i o której wolę uprzedzić, niż potem tłumaczyć. Ludzie kupują to urządzenie z myślą, że będą gotować różnorodniej. A po pół roku robią na nim te same pięć rzeczy — zwykle zupę, jakiś sos, coś dla dziecka i dwa desery.

Nie uważam tego za wadę urządzenia. Uważam, że tak po prostu działa nawyk: jest silniejszy niż sprzęt i nikt nie zmieni swojego repertuaru dlatego, że kupił maszynę. Zmiana repertuaru to osobna decyzja i osobna praca, całkiem niezależna od tego, co stoi na blacie.

Co urządzenie faktycznie zmienia, to skład tych pięciu rzeczy. Jeśli wcześniej jednym z nich był gotowy sos ze słoika, a teraz jest sos robiony od zera, bo to zajmuje tyle samo — to jest realna zmiana. Tylko mniejsza i mniej efektowna, niż obiecują reklamy.

Zadzwoń albo napisz SMS. Możesz też zostawić kontakt w formularzu i wskazać porę oddzwonienia.

Jeśli macie już swoją listę stałych dań, powiedzcie mi kilka z nich przy umawianiu. Pokażę wtedy coś, co do niej pasuje, a nie coś efektownego, czego i tak nikt nie powtórzy.

Do całego miasta i do wszystkich czterdziestu siedmiu sołectw gminy, w tym do Rybołów. Dojazd jest wszędzie bezpłatny.

Przy umawianiu wystarczy podać miejscowość i ulicę albo numer domu.