Przedstawiciel Thermomix Żuromin – prezentacja u Ciebie w kuchni

Powiat żuromiński kojarzy się przede wszystkim z drobiem — działa tu około czterystu ferm. Ale to samo miejsce jest również zagłębiem trzody: w rejonie żuromińskim utrzymuje się około dwustu tysięcy świń w gospodarstwach współpracujących z jednym tylko integratorem, a prasa branżowa pisze wprost, że nigdzie w Polsce nie ma tak dużego zagęszczenia produkcji zwierzęcej. Sam powiat podaje, że ilość produkcji zwierzęcej na hektar stawia go na pierwszym miejscu w województwie. To chyba najbardziej oczywiste miejsce w Polsce, żeby napisać o wieprzowinie.

A wieprzowina jest u nas mięsem domyślnym: kupowanym najczęściej i jednocześnie najrzadziej przemyślanym. Bierze się „kawałek schabu” albo „coś na obiad” i dopiero przy stole okazuje się, że wyszło sucho.

Rzecz najważniejsza brzmi tak: „wieprzowina” nie jest jednym produktem. Poszczególne części zachowują się w kuchni zupełnie inaczej i to jest źródło większości nieudanych obiadów — częściej niż przepis, patelnia czy piekarnik.

Schab jest najchudszy i najmniej wybaczający. Nie ma w nim tłuszczu, który zamaskowałby przesuszenie, więc wysycha w kilka minut i już się tego nie odwróci. Nadaje się do krótkiej obróbki — nie do duszenia i nie do godzinnego pieczenia.

Karkówka jest jego przeciwieństwem: przerośnięta tłuszczem, więc wybacza prawie wszystko. Można ją piec długo, dusić, grillować i zapomnieć o niej na chwilę. Jeśli ktoś dopiero zaczyna, to właśnie od karkówki, a nie od schabu.

Łopatka jest do duszenia i do mielenia i potrzebuje czasu. Boczek jest najtłustszy i sprawdza się raczej jako dodatek nadający smak niż jako danie samo w sobie. Golonka i żeberka wymagają długiego, wolnego gotowania i niczego innego — próba zrobienia ich szybko kończy się zawsze tak samo.

Wszystko to układa się w jedną zasadę, którą warto zapamiętać: im chudszy kawałek, tym krótsza obróbka. Instynkt podpowiada dokładnie odwrotnie, bo chude mięso wydaje się „porządniejsze” i kusi, żeby je długo dusić albo piec. To jest pułapka.

I stąd bierze się chyba najczęstszy błąd polskiej kuchni: schab na niedzielny obiad. Kupuje się go, bo wydaje się najbardziej odpowiedni na okazję, a potem piecze godzinę — i wychodzi sucho. Ta sama godzina i ta sama temperatura z karkówką dałyby coś zupełnie innego.

Dwie rzeczy, które realnie pomagają. Solenie mięsa z wyprzedzeniem, a nie tuż przed obróbką — to nie jest cud, ale różnicę widać. I kupowanie mięsa z kością tam, gdzie się da: karkówka z kością, żeberka, golonka są prawie zawsze lepsze niż to samo mięso bez kości.

Warto też kupować w kawałku i dzielić samemu. Mięso pokrojone w sklepie ma znacznie większą powierzchnię, a to przekłada się wprost na świeżość — pisałam o tym osobno, przy tym, co psuje się najpierw.

Teraz uczciwie o sprzęcie. Thermomix nie usmaży kotleta schabowego i nie upiecze karkówki. Przy wieprzowinie nie zastąpi ani patelni, ani piekarnika — i to jest dość dużo rzeczy naraz.

Sprawdza się natomiast w tej części, która wymaga czasu i pilnowania. Łopatka, golonka i żeberka duszone długo wychodzą w nim bez stania przy garnku i bez ryzyka, że przywrą do dna. A zmielenie własnej karkówki daje mięso mielone, którego w sklepie się nie kupi — bo wiadomo, co w nim jest. To jest podział pracy, w którym każda strona robi to, co potrafi.

Zadzwoń albo napisz SMS. Możesz też zostawić kontakt w formularzu i wskazać porę oddzwonienia.

Jeśli chcecie zobaczyć mielenie mięsa albo duszenie bez pilnowania — powiedzcie przy umawianiu, zaplanuję prezentację pod to.

Do całego miasta — od okolic klasztoru po osiedla na obrzeżach. Dojeżdżam też do wsi w gminie, między innymi do Białego Błota, Brudnic i Młudzyna.

Przy umawianiu wystarczy podać miejscowość, ulicę i numer domu. Dojazd jest wszędzie bezpłatny.