Przedstawiciel Thermomix Koronowo – prezentacja u Ciebie w kuchni

Koronowo zakładano czterokrotnie. W 1286 roku książę Ziemomysł lokował miasto w Byszewie, na prawie średzkim — nie wyszło. W 1292 książę Mściwój II spróbował w osadzie Zła Wieś, tym razem na prawie magdeburskim — też nie. 3 lutego 1359 roku Kazimierz Wielki wystawił w Żninie dokument dla osady Łachowo — i to również się nie przyjęło. Dopiero czwarte podejście, 18 grudnia 1368 roku, dokumentem wystawionym w Kruszwicy, dało miasto, które stoi do dziś.

Osiemdziesiąt dwa lata i trzy nieudane próby. Warto dodać, że źródła podają te daty różnie — sama chronologia bywa sporna. Ale kierunek jest jasny i najciekawsze jest w niej co innego: za każdym razem zmieniano coś konkretnego. Inne miejsce, inne prawo, inny wystawca. To nie było uparte powtarzanie tego samego.

W kuchni działa dokładnie to samo, tylko przepisy udają, że nie.

Nie ma przepisu, który zaczynałby się od zdania „za pierwszym razem prawdopodobnie nie wyjdzie”. A powinno ich być sporo — bo to jest prawda i wszyscy o tym wiemy, tylko nikt nie pisze.

Za pierwszym razem nie wychodzi, bo nie znasz jeszcze swojego piekarnika ani swojej patelni, a przepis pisał ktoś, kto zna swoje. Bo nie wiesz, jak to ma wyglądać w połowie, więc nie masz jak zareagować w momencie, w którym jeszcze można. I bo składniki nie są identyczne — mąka chłonie różnie, warzywa mają różną wilgotność, a jajka różną wielkość.

To nie jest brak umiejętności. To jest pierwsze podejście.

Cała różnica między drugą próbą a czwartą sprowadza się do jednej zasady: zmieniać po jednym elemencie naraz. Kto zmienia trzy rzeczy jednocześnie, nie dowie się, która zadziałała — i piąta próba będzie równie ślepa jak pierwsza. Książę Mściwój zmienił miejsce i prawo, i dlatego pewnie nikt do dziś nie wie, co konkretnie zawiodło.

Druga rzecz to zapisywanie, co się zmieniło. Pisałam o tym osobno przy innym mieście, bo to temat sam w sobie, ale zasada jest prosta: pamięć wygładza. Za miesiąc będziesz pamiętać, że „chyba trochę krócej”, a to nie wystarczy.

Trzecia to uczciwa ocena, co właściwie było nie tak. „Niedobre” nie znaczy nic. „Za słone”, „zbyt zbite”, „za sucho w środku”, „skórka za jasna” — znaczą wszystko, bo każde z tych zdań wskazuje na konkretny krok do zmiany.

I uczciwie o sprzęcie, bo tu akurat mam coś dobrego do powiedzenia i coś mniej dobrego. Thermomix tę drogę skraca, ale jej nie kasuje. Skraca ją naprawdę, bo temperatura i mieszanie są takie same za każdym razem — więc druga próba różni się od pierwszej wyłącznie tym, co Ty świadomie zmieniłaś. To jest duża rzecz przy uczeniu się nowego dania.

Ale pierwsze podejście do nowego dania i tak bywa nieudane. Urządzenie nie wie, jak to ma smakować u Ciebie w domu, i nigdy się tego samo nie dowie. Jeśli coś już stoi na blacie i trzeba to uratować, to zupełnie inna historia — o odkręcaniu nieudanego dania pisałam gdzie indziej. Tutaj chodzi o spokojne podejście drugie, innego dnia.

Zadzwoń albo napisz SMS. Możesz też zostawić kontakt w formularzu i wskazać porę oddzwonienia.

Jeśli jest danie, które kilka razy Ci nie wyszło i chciałabyś wiedzieć dlaczego — powiedz to przy umawianiu. To zwykle da się rozłożyć na czynniki.

Do całego miasta — a jest ono rozległe, bo zajmuje ponad dwadzieścia osiem kilometrów kwadratowych. Dojeżdżam też do wszystkich sołectw w gminie.

Przy umawianiu wystarczy podać ulicę i numer domu albo nazwę miejscowości. Dojazd jest wszędzie bezpłatny.