Przedstawiciel Thermomix Nakło nad Notecią – prezentacja u Ciebie w kuchni

Nakło przez wieki żyło z rzemiosła piwowarskiego. Przywilej z 3 stycznia 1520 roku dawał tutejszym mieszczanom prawo warzenia w promieniu jednej mili wokół miasta, w 1611 roku archiwalia dóbr królewskich potwierdzają istnienie cechu piwowarów, a w 1810 działały tu cztery browary i wymieniano czternastu piwowarów.

Nie piszę o piciu i nie będę o nim pisać. Interesuje mnie jeden etap tego rzemiosła, bo jest najczystszym przykładem zjawiska, które w kuchni działa bez przerwy, a prawie nikt go nie nazywa.

Chodzi o zacieranie słodu. Enzymy zawarte w ziarnie rozkładają skrobię na cukry — ale pracują tylko w wąskim zakresie temperatury. Za zimno: idzie tak wolno, że praktycznie nic się nie dzieje. Za gorąco: enzymy przestają działać, i to nieodwracalnie. Cała umiejętność polega na tym, żeby trafić pomiędzy.

A teraz rzecz najważniejsza: dokładnie to samo dzieje się w kuchni za każdym razem, gdy coś robi się słodkie samo z siebie.

Słodycz w warzywach nie jest dodawana. Ona jest uwalniana z krochmalu — i tylko wtedy, gdy panują po temu warunki.

Przykłady zna każdy, tylko nikt ich ze sobą nie łączy. Cebula duszona długo i powoli robi się wyraźnie słodka; ta sama cebula usmażona szybko na mocnym ogniu — nie. Marchew i pasternak pieczone są słodsze niż gotowane w wodzie. Ziemniak, który poleżał w zimnie, robi się słodkawy, bo skrobia zaczyna się w nim rozkładać. Bataty pieczone powoli są słodsze niż te wrzucone do bardzo gorącego piekarnika.

Z tego wynika reguła, która wygląda na sprzeczną z intuicją i dlatego rzadko się jej trzyma: przy wydobywaniu słodyczy powoli i niżej daje więcej niż szybko i mocniej. Mocny ogień przypieka powierzchnię, zanim środek zdąży cokolwiek uwolnić — i dostajemy ładny kolor bez tego smaku, po który sięgaliśmy.

Dlatego cebuli na słodko nie da się zrobić w dziesięć minut. Przepisy, które to obiecują, po prostu opisują co innego — podsmażoną cebulę, która też jest dobra, tylko jest czymś innym.

Zaznaczam wyraźnie, żeby nie było pomyłki: to nie ma nic wspólnego z karmelizacją cukru, który sami dosypaliśmy. O cukrze dodanym i o tym, jak się przypala, pisałam osobno. Tutaj chodzi o cukier, którego nikt nie dodawał.

Teraz o sprzęcie — i to jest zadanie skrojone pod niego. Wydobywanie słodyczy polega na utrzymaniu niewysokiej temperatury przez długi czas przy ciągłym mieszaniu. Czyli dokładnie na tym, czego człowiek przy garnku po prostu nie wytrzymuje: nikt nie stoi czterdziestu minut nad cebulą, mieszając co pół minuty, żeby nie przywarła.

Uczciwie tylko o granicy: cebula wyjdzie słodka i miękka, ale nie wyjdzie przyrumieniona. Do rumieńca potrzeba suchej, gorącej patelni, a w zamkniętym naczyniu jest wilgotno — pisałam o tym osobno. Jeśli w daniu ma być i jedno, i drugie, ostatnie minuty robi się na patelni.

Zadzwoń albo napisz SMS. Możesz też zostawić kontakt w formularzu i wskazać porę oddzwonienia.

Jeśli chcesz zobaczyć, co urządzenie robi z cebulą duszoną długo i powoli — powiedz to przy umawianiu. To dobry sprawdzian i podstawa wielu sosów.

Do całego miasta — od rynku i okolic przystani po osiedla przy wylotach dróg i domy nad Notecią. Dojeżdżam też do wsi w gminie, w tym do Ślesina i Potulic.

Przy umawianiu wystarczy podać ulicę i numer domu albo nazwę miejscowości. Dojazd jest wszędzie bezpłatny.