Przedstawiciel Thermomix Słubice – prezentacja u Ciebie w kuchni

We wrześniu 2018 roku dożynki gminne odbyły się w Drzecinie: wieńce, wystawa dawnej wiejskiej zagrody i, jak zapowiadano wprost, domowy chleb z okładem i chłopskie jadło. Gmina prowadziła też cykl transgranicznych warsztatów kulinarnych. To dobry pretekst, żeby napisać o składniku, który wygląda na najprostszy z możliwych, a jest źródłem większej liczby nieudanych obiadów niż jakikolwiek inny.

Bo pomidor to nie jest jeden składnik. To są cztery różne produkty pod jedną nazwą: świeży, z puszki, przecier i koncentrat. Mieszanie ich ról to najczęstsza przyczyna sosów, które „jakoś nie wyszły”.

Zacznijmy od najbardziej niewygodnej prawdy. Świeży pomidor przez większość roku jest wodnisty i prawie bez smaku, i to nie jest wina kupującego ani sklepu. Owoc zrywany twardy, żeby przetrwał transport, po prostu nie zdąży nabrać smaku.

Latem jest odwrotnie i świeży pomidor wygrywa ze wszystkim — do sałatki, do kanapki, do surowego sosu. Ale poza latem przegrywa nawet z tanią puszką i warto to sobie powiedzieć bez sentymentu.

Pomidory z puszki mają bowiem jedną przewagę, o której się nie pamięta: zrywa się je dojrzałe, bo i tak jadą do przetwórni, a nie na półkę. Dlatego do sosu, który i tak będzie gotowany, puszka w lutym jest zwykle lepszym wyborem niż świeże pomidory z tego samego sklepu.

Przecier i passata to ten sam pomysł, tylko już zmiksowany i przecedzony: rzadki, gładki, bez skórek. Bierze się go tam, gdzie sos ma być jednolity i gdzie nie chcemy kawałków — do zup, do sosów na makaron, do wszystkiego, co ma być aksamitne.

A koncentrat to zupełnie inna historia i tu popełnia się najwięcej błędów. Koncentrat nie jest sosem — jest przyprawą. Jego rolą jest wzmocnić smak, a nie wypełnić garnek. Wrzucony w dużej ilości nie robi sosu bardziej pomidorowym, tylko kwaśnym i lekko metalicznym.

Jest przy nim jedna rzecz, która naprawdę zmienia smak: krótkie podsmażenie na tłuszczu, zanim doleje się płyn. Koncentrat traci wtedy ostrą kwasowość i robi się głębszy, prawie słodki. To jedna z niewielu drobnych czynności, które w kuchni zwracają się natychmiast.

Skoro o kwasowości: sos pomidorowy bywa kwaśny i to normalne. Pomaga szczypta cukru, pomaga starta marchewka, pomaga dłuższe gotowanie. Nie pomaga dokładanie koncentratu, choć odruch podpowiada właśnie to.

Skórki i pestki to na koniec kwestia gustu, nie zasady. Jednym przeszkadzają, innym w ogóle. Nie ma tu poprawnej odpowiedzi i nie warto się nią przejmować.

Teraz uczciwie o sprzęcie. Thermomix nie sparzy i nie obierze pomidorów za Ciebie, i z pomidora kupionego w lutym nie zrobi pomidora sierpniowego. Tego nie potrafi żadne urządzenie.

Robi natomiast dwie rzeczy, które przy sosach mają znaczenie. Rozdrabnia do dowolnej gładkości w tym samym naczyniu, w którym gotujesz — bez przelewania gorącego sosu do blendera i z powrotem. I gotuje z mieszaniem, więc gęsty sos pomidorowy, który na patelni przywiera do dna i przypala się w ciągu chwili nieuwagi, tutaj po prostu tego nie robi.

Zadzwoń albo napisz SMS. Możesz też zostawić kontakt w formularzu i wskazać porę oddzwonienia.

Powiedzcie przy umawianiu, czy w domu jada się dużo sosów i makaronów. Wtedy pokażę sos robiony od początku do końca w jednym naczyniu.

Do całego miasta i do wszystkich wsi gminy. Dojazd jest wszędzie bezpłatny.

Przy umawianiu wystarczy podać miejscowość i ulicę albo numer domu.