Przedstawiciel Thermomix Szadek – prezentacja u Ciebie w kuchni

Szadek liczy tysiąc siedemset czterdzieści pięć mieszkańców i ma coś, czego nie ma większość miast stukrotnie od niego większych: własne recenzowane czasopismo naukowe. „Biuletyn Szadkowski” ukazuje się jako rocznik nakładem Wydawnictwa Uniwersytetu Łódzkiego i jest poświęcony wyłącznie temu jednemu miastu. Ktoś tu uznał, że rzeczy, które wszyscy wiedzą, warto raz sprawdzić i zapisać porządnie.

To najlepsze miejsce w całym moim serwisie na jedyną stronę o kuchennych pewnikach — zdaniach, które zna każdy i których pochodzenia nie zna nikt.

Bo w każdej kuchni takie zdania są. Mieszaj w jedną stronę. Nie zaglądaj pod pokrywkę. Sól dopiero na końcu. Nie dolewaj zimnej wody. Ciasto musi odpocząć. Powtarzamy je z pełnym przekonaniem, bo powtarzała je osoba, która nauczyła nas gotować, a ona powtarzała je za swoją. Nikt nie pyta dlaczego, bo nie ma powodu — one po prostu działają albo się wydaje, że działają.

Z mojego doświadczenia dzielą się na trzy grupy. Część jest po prostu prawdziwa i ma dobre uzasadnienie. Część jest przesądem, uroczym, ale bez znaczenia — mieszanie w jedną stronę należy do tej grupy i nie znam żadnego powodu, dla którego kierunek miałby cokolwiek zmieniać. A największa grupa jest najciekawsza: to zasady, które były prawdziwe, ale w innych warunkach. Przy innym garnku, przy innym piecu, przy innej mące, przy sprzęcie, którego dzisiaj nikt nie ma.

Świetny przykład to „nie zaglądaj pod pokrywkę”. Przy piecu, w którym trudno było odzyskać temperaturę, to była poważna rada. W zamkniętym naczyniu tego urządzenia sytuacja jest inna: zaglądanie nie tyle wychładza, ile wypuszcza parę i skropliny, więc konsekwencje są zupełnie inne niż te, o których myślała babcia. Zasada została, powód się zmienił.

Podobnie z solą na końcu. To jest zdanie, które w różnych kuchniach znaczy trzy różne rzeczy: raz chodzi o strukturę, raz o to, żeby smak nie skoncentrował się przy odparowaniu, raz o zwykłą kolejność doprawiania. A w zamkniętym naczyniu prawie nic nie odparowuje, więc jeden z tych trzech powodów po prostu odpada.

I teraz rzecz, którą uważam za najważniejszą na tej stronie: przy bardzo wielu takich zdaniach najuczciwsza odpowiedź brzmi „nie wiem”. Nie wiem, skąd się wzięło. Nie wiem, czy to działa. Wolę to powiedzieć, niż dopowiedzieć wyjaśnienie, które brzmi mądrze i którego nie umiem obronić — a takich wyjaśnień krąży w internecie mnóstwo i część z nich wygląda bardzo profesjonalnie.

Nowe urządzenie w kuchni to dobra okazja, żeby część tych zdań sprawdzić samemu. Zrobić raz tak, raz inaczej i zobaczyć, czy jest różnica. To jedyny sposób, żeby odróżnić zasadę od nawyku — i, szczerze mówiąc, jedna z przyjemniejszych rzeczy w gotowaniu.

Granica jest jedna i twarda: nie rozstrzygam przekonań, które dotyczą zdrowia albo bezpieczeństwa jedzenia. Co jest zdrowsze, co szkodzi, jak długo coś może stać, czy wolno coś odgrzewać drugi raz — tego nie skomentuję nawet wtedy, gdy „wszyscy wiedzą”. To nie jest teren, na którym moja opinia ma jakąkolwiek wartość.

Zadzwoń albo napisz SMS. Możesz też zostawić kontakt w formularzu i wskazać porę oddzwonienia.

Jeżeli macie w głowie kuchenne zdanie, które Was zawsze intrygowało — zapytajcie przy spotkaniu. Odpowiem albo powiem, że nie wiem, i to drugie zdarza się częściej, niż sprzedawcy przyznają.

Do całego miasta i do wszystkich dwudziestu siedmiu sołectw gminy, w tym do Szadkowic i Ogrodzimia. Dojazd jest wszędzie bezpłatny.

Przy umawianiu wystarczy podać miejscowość i ulicę albo numer domu.