Przedstawiciel Thermomix Stryszawa – prezentacja, zakup i opieka posprzedażowa

Czternastego października dwa tysiące szesnastego roku zabawkarstwo żywiecko-suskie zostało wpisane na Krajową listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego. To nie jest nagroda w konkursie ani hasło z folderu — to państwowy rejestr prowadzony przez Narodowy Instytut Dziedzictwa, a wniosek złożyło Beskidzkie Centrum Zabawki Drewnianej ze Stryszawy.

Zaraz jednak sprostuję, bo to częsty błąd: to jest lista krajowa, nie lista UNESCO. Piszę o tym, bo w tekstach o Stryszawie UNESCO pojawia się regularnie, a starania o taki wpis to zupełnie osobna sprawa.

Tradycja jest stara. Pierwsze wzmianki sięgają osiemnastego wieku, a rozwinęła się na dobre w pierwszej połowie dziewiętnastego — początkowo jako dodatek do innych wyrobów z drewna, potem jako samodzielne zajęcie rodzinne. W latach trzydziestych dwudziestego wieku pojawiły się klepoki, ptaki klaskające skrzydłami. Po wojnie zabawki rozchodziły się przez Cepelię. Robi się tu koniki, ptaszki, bryczki nazywane karetkami, kołyski zwane kolybkami i grzechotki, czyli scyrkowki.

Najciekawszy jest jednak sposób, w jaki to się robiło, bo to jest opis całego domu, nie warsztatu. Robota dzieliła się w rodzinie: jedni toczyli i strugali, inni cięli elementy, inni malowali. Nikt nie robił zabawki od początku do końca sam. Dzięki temu fach przechodził z pokolenia na pokolenie, bo dziecko wchodziło w niego naturalnie, siadając przy jednej z czynności.

Zatrzymam się przy tym, bo to jest dokładnie ten sam mechanizm, który widzę w kuchniach. W domu, w którym gotowanie jest robotą jednej osoby, nikt się przy nim nie uczy. W domu, w którym coś się dzieli — ktoś obiera, ktoś miesza, ktoś nakrywa — dzieci wchodzą w to same. Urządzenie prowadzące przepis krok po kroku działa podobnie: przesuwa gotowanie z „mama wie, jak to się robi” na „każdy może zacząć”.

Od razu uczciwie, czego nie zrobi: nie zastąpi wprawy i nie ugotuje bez Ciebie. Zabiera siekanie, ucieranie, mieszanie i pilnowanie, żeby nie przywarło — czyli to, co trwa, a nie to, co wymaga umiejętności.

Zadzwoń albo napisz SMS — termin ustalamy zwykle w jednej krótkiej rozmowie. Jeśli wolisz nie dzwonić, zostaw kontakt w formularzu na dole strony i podaj porę, o której mogę oddzwonić.

Powiedz nazwę sołectwa. Różnice są tu duże: sama Stryszawa to około sześciu tysięcy osób, czyli mniej więcej połowa gminy, a Targoszów czy Pewelka liczą po dwie–trzy setki mieszkańców. Dojazd wszędzie jest bez dopłaty, ale trasę planuję inaczej.

Wieczory w tygodniu i weekendy są tu najczęstszymi terminami. Jeśli dojeżdżasz do pracy do Żywca albo Suchej, powiedz o której wracasz — dopasuję się.

Cenę ustala Vorwerk i jest identyczna w całej Polsce — w gminie Stryszawa zapłacisz tyle samo, co w Krakowie czy w Warszawie. Nie ma „cen lokalnych” ani dopłat za dojazd. Aktualna kwota jest w sekcji z ofertą powyżej; pobiera się wprost z mojego panelu, więc zawsze jest bieżąca.

Zmieniają się natomiast promocje i zestawy — co miesiąc wyglądają inaczej. Dlatego nie wpisuję w treść kwoty, która za trzy tygodnie byłaby nieprawdziwa.

Dostępne jest finansowanie ratalne, okresowo z RRSO 0%. Kalkulator poniżej startuje z aktualnej ceny — zmień okres spłaty albo wkład własny i zobacz, jak zmienia się miesięczna kwota. Wynik jest orientacyjny; ostateczne warunki zależą od bieżącej oferty i decyzji instytucji finansującej.

Warto policzyć to przed spotkaniem, na spokojnie i bez nikogo nad głową. Na prezentacji w gminie Stryszawa wracamy do tych samych liczb, tylko z dokładnymi danymi.